صاحب دولتى كه انوار سعادت از نواصى احوال او چون آفتاب عالمتاب ظاهر است و آثار نجابت از فحاوى اقوال او چون ظواهر « 1 » مدلولات وضعى الفاظ ، با هر . كريم الخلقى كه اگر ديگران كه اصلشان آدمى است ، همه مردم‌اند ، او همه مردميست . پاك سيرتى « 2 » كه در شجرهء طيبهء استعدادش معنى : « يكاد زيتها يضيء و لو لم تمسه نار » مترائى مىشود ، و « 3 » بلند همّتى كه با وجود تهيّوء اسباب عيش و كامرانى ، صحبت دانايان ، اهمّ مهمات خود شناسد . سعادتمندى كه با هر گونه عوايق كه از توابع سلطنت مىباشد ، از صحبت درويشان و فيض دل ايشان بهره تام دارد . آن كه به دور « 4 » عدلش ، فرياد جز از مرغان چمن بر نيايد و بيداد ، غير « 5 » غمزه معشوق ، بر عاشق بيدل ننمايد . و هو الخاقان الاعظم ، مستخدم سلاطين العرب و العجم ، ظل اللّه الكامل و لطفه الشامل ، آية اللّه العظمى و كلمته العليا ، السلطان ابن السلطان . « 6 » خلد اللّه انوار معدلته على بسيط الامكان الارضين « 7 » ، و ابدّ ظلاله

--> قطره صفت رو به دريا بار فضل و افضال ايشان نهاده‌اند . و از جميع خلفا ( د : خلطا ) مجرد و منقطع شده ، التزام ( د : اليوم ) ملازمت آن سدهء سنيه و ساحت علّيه نموده و . « لا عيب فيهم غير ان ضيوفهم تلام بنيان الاحبّه و الوطن . » لا جرم اين نوبارهء وقت را به تحفه به آن مجلس عالى و محفل سامى فرستاد ، هر چند از قبيل اتحاف در به دريا و زر به كان است . فاما تحفه الفاظ من البتان تمهيد معذرت مىنمايد اگر در ( د : ندارد ) سدّهء عليه به ملاحظه آن التفات نمايند . « فذلك مسئولى و غاية مقصدى » . و از ميامن تقلبات اطوار مترقبست كه هر چند زودتر اسباب استسعاد « 8 » به شرف ساحت افاضل پناه مساعد گردد به عنايت اللّه و حسن توفيقه و له الحمد على نواله و الصلاة على محمد و آله الوارثين لحاله . ( 1 ) ج : و ه : طوامير . ( 2 ) - ج : و ه : سرشتى . ( 3 ) - ه : ندارد . ( 4 ) - ف‌لا : به رود . ( 5 ) - ج : + از . ( 6 ) - از كلمهء صاحب دولتى تا . . . السلطان در نسخهء ب : و د : نيست . ( 7 ) - ج : و ه : بسيط الارضين . ( 8 ) د : استعداد