المحقق الدواني
27
تهليليه ( فارسى )
بسم اللّه الرحمن الرحيم « 1 » متن تهليليه و مقدمه آن آفتاب جمال قدم از آن متعاليست كه خفافيش ظلمت سراى حدوث ، به نظر « 2 » كليل فكر و « 3 » نظر ، مطالعهء سبحات انوار آن توانند « 4 » نمود . لا جرم در وصف آن هر معنى « 5 » كه عقل تصور نمايد و هر صورتى كه در خيال در آيد « 6 » ، از قبيل « رمى « 7 » السهام في جنح الظلام » خواهد بود . « 8 » در آن مقام كه نكته دان « انا افصح » ، نداى « 9 » « لا احصى ثناء « 10 » عليك » در دهد « 11 » ، ابجد خوانان مكتب دانش و بينش را مجال سخن چه ماند . پس « 12 » اليق آنست كه دست تشبث به اذيال معذرت « 13 » « ما عرفناك حق معرفتك » زده « 14 » ، سر عجز به گريبان قصور دركشند ، تا از آنجا كه كمال
--> ( 1 ) ج : + و الاعتصام بكرمه العميم . ( 2 ) - فلا : منظر . ( 3 ) - ب : + كليل . ( 4 ) - ب : تواند . ( 5 ) - ج : و ه : معينى . ( 6 ) - ب : اندر آيد . ( 7 ) - ج : و ب : به جاى « از قبيل رمى » . گويى . ( 8 ) - ه : + و خود . ( 9 ) - ب : صداى . ( 10 ) - ج : ندارد . ( 11 ) - ج : دهر . ( 12 ) - فلا : ندارد . ( 13 ) - ب : و ج : و ه : معرفت . ( 14 ) - ب : متشبّث .