على اصغر حلبى

332

تاريخ علم كلام در ايران و جهان

- صفحهء 93 ، در مورد « كسب » ، اين عبارات روشنگر است ، آنجا كه ابو الرجاء عمرك مروزى ؛ روضة الفريقين ، 48 ، عبد الحى حبيبى ) مىنويسد : « آفريدن را به خدا حواله كرديم كه آفريدن صفت اوست : اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ( غافر ، 40 / آيهء 62 ) و كسب و اختيار به بنده اضافت كرديم ، كه كسب صفت بنده است جَزاءً بِما كَسَبا نَكالًا ( مائده ، 5 / آيهء 38 ) كسب به بنده است ، خداوند كاسب روا نبود ، و بنده آفريدگار روا نبود . . . » - در همين صفحهء 93 ، سطر 23 « وَ ما تَعْمَلُونَ » درست است .