[ يكى از علائم ظهور مهدى عليه السلام آن است كه زمين لشكر صخرى را فرو مىبرد ] ( باب هشتاد و دوم : ) جراح ميگويد : صخرى بسوى كوفه مىآيد و سواران خود را در آنجا جاى گزين مىكند و اسيرها را نزد او مىآورند و در همان موقع به او خبر ميدهند كه مهدى عليه السّلام در مكه ظهور كرده آنگاه صخرى گروهى را از كوفه بسوى او ميفرستد كه زلزله آنها را فرا گرفته در زمين فرو ميروند . ( باب هشتاد و سوم : ) ابن حنفيه ميگويد : خروج بيرق سياه از خراسان و سعيد بن صالح و خروج مهدى عليه السّلام و تقديم امر به آن حضرت در مدت هفتاد و دو روز خواهد بود . [ خروج سفيانى و مهدى عليه السلام ] ( باب هشتاد و چهارم : ) ابو قبيل ميگويد : مردى از بنى هاشم مالك خلافت مىشود و بنى اميه را جز عدهء كمى ميكشد و غير از آنها كسى را نمىكشد آنگاه مردى از بنى اميه خروج مىكند و بشمارهء هر مردى كه ( از بنى اميه كشته شده ) دو مرد ميكشد تا اينكه غير از زنها كسى باقى نميماند ، بعد از آن مهدى عليه السّلام خروج مىكند . [ در شام سر و صدائى از طرف بيداء به پا مىشود ] ( باب هشتاد و پنجم : ) تبيع ميگويد : موقعى كه سر و صدائى از طرف بيابان شام بلند شود نه بيابانى خواهد بود و نه سفيانى . ليث ميگويد : اين سر و صدا بطبريه به پا مىشود و ( اهل ) خيمه را بيدار كرده پر و بالهائى ريشه كن مىشود ، اين است حال ( مردم ) و آن شب طبريه .