السيد ابن طاووس ( مترجم : نجفى )
29
التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى )
[ علامتى در زمان سفيانى دوم ] ( باب هفتادم : ) زهرى گويد : از زمان خروج و سلطنت سفيانى علامتى در آسمان ديده مىشود . و كثير بن مره ميگويد : من هفتاد سال است منتظر حادثهاى هستم كه در ماه رمضانى اتفاق بيفتد . ( باب هفتاد و يكم : ) وليد ميگويد : قبل از خروج مهدى عليه السّلام ستارهء دم دارى از مشرق طلوع مىكند كه مثل ماه شب چهارده براى مردم زمين نور ميدهد . وليد گويد : هيچ كدام از آن قرمزى و ستارههائى كه ما ديديم آن علامت نيستند ، ستارهء آن علامتها آن ستارهاى است كه در ماه صفر يا دو ماه ربيع يا ماه رجب در آفاق گردش مىكند ، و پادشاه آن زمان با تركها حركت مىكند و اشخاصى با بيرقها و فولادها متابعت او خواهند كرد . [ آفتاب دو مرتبه در ماه رمضانى خواهد گرفت ] ( باب هفتاد و دوم : ) شريك ميگويد : به من چنين رسيده كه در ماه رمضان قبل از خروج مهدى عليه السّلام آفتاب دو مرتبه خواهد گرفت . [ علامت هلاك بنى عباس ] ( باب هفتاد و سوم : ) كعب ميگويد : هلاكت بنى عباس در نزد شما با خوف و مصيبت واقع و ظاهر مىشود ، ما بين بيست الى بيست و پنج ستاره است كه آنها ستارهء نورانى را كه چون قمر است پرتاب ميكنند ، و آن ستارهاى كه پرتاب مىشود ستارهاى است كه با صداى شديدى از آسمان سقوط كرده در مشرق واقع مىشود آنگاه مثل مار به نحوى به خود مىپيچد كه عنقريب دو طرف آن بهم ميرسد و در يك شب دو زلزلهء نحس اتفاق مىافتد و از آن به مردم بلاء شديدى ميرسند .