بزرگان علمائى كه به جهت روايت كردن از سيد بن طاوس اجازه داشته‌اند بدين قرارند : 1 - علّامه حلّى 2 - سيد عبد الكريم صاحب كتاب فرحة الغرى و عدّه زيادى كه علّامه نورى رحمه اللَّه نام آنها را در خاتمه مستدرك الوسائل جلد سوم صفحه 473 نگاشته است . سيد بن طاوس از علمائى بوده كه داراى بزرگترين درجه زهد و تقوى بوده ، شأن اين عالم عاليقدر را همين بس كه باب ملاقات با حضرت ولى عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف براى او مفتوح بوده است . سيد نعمت اللَّه جزائرى رحمه اللَّه مينويسد : سيد بن طاوس گفت خليفه خواست منصب قضاوت را به من واگذار كند . گفتم : ميان عقل و هواى نفس من جنگ و جدال سختى درگرفته است ، عقل ميگويد : من ميخواهم تو را بسوى بهشت هدايت كنم ، ميخواهم تو را به خوشبختى دائمى رسانده سعادت هميشگى تو را تأمين نمايم . هواى نفس ميگويد : بهشت و آخرت نسيه است من ميخواهم تو را از لذّتهاى دنيوى كه نقد است بر خور دار نمايم و درهاى خوشبختى را به روى تو بگشايم اين نزاع در بين عقل و هواى نفس بالا گرفت و قضاوت را بعهدهء من نهادند و من گاهى عقل و گاهى نفس را محكوم كردم ، ولى متخاصمان به نزاع خويشتن ادامه ميدهند و اكنون مدّت پنجاه سال است كه از عمرم ميگذرد و من نتوانسته ام اين نزاع را خاتمه دهم . پس كسى كه در اين سنّ طولانى نتواند يك قضيه را فيصل نمايد چگونه ميتواند در پيش آمدهاى گوناگون بين مردم قضاوت ب