به ) اخبار و رواياتى كه از اين دو نفر نقل شده خوددارى مينمايند ، پس من لازم دانستم آنچه را كه در اين باره تحقيق كرده‌ام در اين كتاب درج كنم : عبد اللَّه بن سلام و كعب الاحبار از خواص مولاى ما على عليه السّلام بوده‌اند و شايد آن رواياتى كه از اين دو نفر در بارهء ملاحم و فتن ذكر شده و بطور احتمال ميگويند كه آن روايات از مولاى ما على عليه السّلام است چون كه سند آنها به آن حضرت منتهى نميشود از باب تقيه باشد و آن روايات هم از آن حضرت باشند . يكى ( از دليلهائى كه اين دو نفر از خواص آن حضرت بوده‌اند ) اين است كه در جلد اول كتاب ( ابناء النحاة ) تأليف يوسف شيبانى ديدم كه مولاى ما على عليه السّلام اول كسى است كه علم نحو و شرح آن را بنيان گذارى كرد ، بعد از آن ميگويد : وقتى كه على عليه السّلام بعد از عثمان متولى خلافت شد و ارادهء عراق كرد عبد اللَّه بن سلام به آن حضرت عرض كرد : نزد منبر رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله باش كه تو را حفظ نمايد ، به طرف عراق مرو كه اگر به روى مراجعت نخواهى كرد ، عده‌اى از ياران على عليه السّلام به او حمله كردند ، امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : او را واگذاريد كه او از ما اهل بيت است ، پس على عليه السّلام بسوى عراق رفت و كار او آن طور شد كه شد ، وقتى كه آن حضرت كشته شد عبد اللَّه بن سلام گفت : اين رأس اربعين است و بعد از اين صلح خواهد شد ، هيچ امتى پيغمبر خود را نميكشد مگر اينكه خدا هفتاد هزار از آنها را ميكشد ، و خليفهء او را نميكشد مگر اينكه خدا به جهت آن ، سى و پنج هزار از آنها را ميكشد .