( 1 ) 13 . حضرت صادق عليه السّلام به مفضل بن زيد فرمود : هر كس با سلطان ستمگرى درآويزد و به مخالفت او قيام كند ، در صورتى كه گرفتار مصيبتى شود مأجور نخواهد بود و مزد صابران به او نمىرسد . ( 2 ) 14 . امام صادق عليه السّلام فرمود : بايد مؤمن و جاهل را امر به معروف و نهى از منكر كرد زيرا مؤمن پند مىگيرد و جاهل علم را فرا مىگيرد ، اما حاكم مسلط كه با شمشير و تازيانه حكومت مىكند امر به معروف در او اثر ندارد . ( 3 ) 15 . و نيز فرمود : خداوند متعال امور مؤمن را به خود تفويض كرده و فقط در يك مورد استثناء كرده و آن اين است كه اجازه نداده مؤمن خود را خوار كند و در قرآن فرموده : وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ پس مؤمن بايد عزيز باشد نه ذليل بعد فرمود : مؤمن از كوه هم عزيزتر است زيرا كوه را مىتوان با كلنگ كم كرد و ليكن مؤمن را نمىتوان از عقيده‌اش كم كرد و او را متزلزل ساخت . ( 4 ) 16 . محمد بن عرفه گويد : از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام شنيدم مىفرمود : اگر امر به معروف و نهى از منكر را ترك كنيد افراد بد كردار بر شما مسلط خواهند شد و هر چه دعا كنيد مستجاب نمىگردد . ( 5 ) 17 . مفضل بن عمر گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : شايسته نيست مؤمن خود را خوار كند . گفتم : چگونه خود را خوار مىكند فرمود : خود را گرفتار مشكلات مىكند . ( 6 ) 18 . مسعدة بن صدقه گويد : از حضرت صادق عليه السّلام از امر به معروف و نهى از منكر سؤال شد كه آيا اين موضوع بر همه مردم واجب است فرمود : خير بر همه واجب نيست ، گفته شد . چرا فرمود : امر به معروف و نهى از منكر بر افراد عالم و نيرومند كه در جامعه وجهه و اعتبار دارند واجب است نه به كسانى كه ناتوان هستند و باطل را از حق نمىشناسند . در قرآن مجيد آمده است كه بايد از ميان شما دسته‌اى خود را آماده كنند و امر به معروف و نهى از منكر نمايند و جامعه را به طرف سعادت و خوش بختى راهنما باشند و در جاى ديگر فرموده است از امت موسى گروهى بودند كه مردم