آخرت خوار مىگردد و در تاريكى قرار خواهد گرفت و وارد دوزخ خواهد شد ، اى معلى تقيه دين من و دين پدران من مىباشد و هر كس تقيه نداشته باشد دين ندارد . خداوند متعال دوست دارد در نهان عبادت شود همانطور كه در آشكارا اى معلى هر كس امر ما را آشكار كند مانند آن است كه آن را انكار كرده باشد . ( 1 ) 2 . و نيز فرمود : هر كس در باره ما چيزى را اعلام كند مانند اين است كه ما را عمدا كشته باشد . ( 2 ) 3 . حضرت باقر عليه السّلام فرمود : به خداوند سوگند روى زمين چيزى بهتر از تقيه نيست هر كس تقيه كند خداوند او را مقام عالى مىدهد و هر كس تقيه نداشته باشد خوار مىگردد و بايد با مردم مدارا كرد . ( 3 ) 4 . امام باقر عليه السّلام در تفسير آيه شريفه : أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا فرمود : اين‌ها كسانى هستند كه بر تقيه صبر داشته باشند و در باره آيه ديگر . « وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ » فرمودند : حسنه در اين جا بمعنى تقيه هست و سيئه يعنى پخش آن مطالبى كه جايز نيست و بايد در باره آن تقيه كرد . ( 4 ) 5 . ابو بصير گويد : به امام جعفر صادق عليه السّلام عرض كردم ما كسى نداريم كه در باره آينده با ما سخن گويد . همان گونه كه على عليه السّلام اصحاب خود را از آينده خبر مىداد امام فرمود : آرى چنين است اما شما حديثى از من بياوريد كه او را فاش نساخته باشيد ابو بصير گويد : من حديثى را كه فاش نساخته باشم نيافتم . ( 5 ) 6 . و نيز فرمود : تقيه در هر امرى لازم است و صاحب آن مىداند چه وقت گرفتار آن خواهد شد اگر سرى فاش كرده باشد . ( 6 ) 7 . امام باقر عليه السّلام فرمود : تقيه براى اين است كه جلوى خون ريزى گرفته شود و هر گاه خون ريخته شد ديگر تقيه لازم نيست . ( 7 ) 8 . ابو بصير گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم در باره حديث كثير چه مىفرمائيد ؟ گفتند آيا شما از فاش كردن اسرار من خوددارى كرده‌اى كه من بار ديگر اسرار خود را با شما در ميان بگذارم ، هنگامى كه ناراحتى مرا مشاهده كرد فرمود : اگر در ميان اصحاب خودت در باره ما چنين بگوئى مانعى ندارد اما