دورى كند خداوند او را از ارتكاب گناهان كوچك بازخواست نمىكند و در قرآن مىفرمايد : اگر از گناهان بزرگ دورى كنيد ما از گناهان ديگر شما درمىگذريم و شما را در جاى بزرگى قرار خواهيم داد . راوى گويد : عرض كردم : يا ابن رسول اللَّه پس شفاعت شامل كدام يك از گناه‌كاران خواهد شد . فرمود : پدرم از پدرش از على عليهما السّلام روايت مىكند كه فرمود : از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شنيدم فرمود : شفاعت من براى كسانى است كه گناه كبيره مرتكب شده‌اند ، و ليكن نيكوكاران امت نيازى ندارند . ابن ابى عمير گويد : عرض كردم يا ابن رسول اللَّه چگونه شفاعت شامل اصحاب كبائر مىشود در حالى كه خداوند مىفرمايد : شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه خداوند رضايت دهد و معلوم است كه هر كس مرتكب گناه كبيره شود محل ارتضاء قرار نمىگيرد . ( 1 ) امام عليه السّلام فرمود : هر مؤمنى كه مرتكب گناه شود ناراحت مىگردد و پشيمان مىشود رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : پشيمانى خودش توبه است ، هر كس از كار خوب خوشش بيايد و از كارهاى بد ناراحت گردد مؤمن است و هر كس از كار بد پشيمان نشود مؤمن نيست و شفاعت به او نخواهد رسيد و در گروه ستم‌كاران محسوب خواهد شد ، خداوند فرمود : ظالمان حمايت نمىشوند و مورد شفاعت قرار نمىگيرند . گويد عرض كردم : يا ابن رسول اللَّه چگونه كسى كه از گناه پشيمان نمىشود مؤمن نيست ، فرمود : هر كس مرتكب گناه شود و بداند كه مورد عتاب و عقاب قرار خواهد گرفت پشيمان بشود ، و همين پشيمانى موجب مىشود كه مورد شفاعت قرار گيرد . اما هر گاه مرتكب گناه شد و پشيمان نشد و بار ديگر اصرار بر ارتكاب گناه پيدا كرد گناهش مورد آمرزش قرار نمىگيرد زيرا وى مؤمن به كيفر گناه نيست و اگر معتقد به گناه بود پشيمان مىگرديد و رسول خدا فرمود : هر كس از گناه كبيره استغفار كند مورد عفو قرار مىگيرد و گناه صغيره هم با عدم اصرار