برسد و مورد استفاده قرار گيرد . ( 1 ) 32 . مفضل بن عمر گويد : خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : مؤمن اندوهگين مىشود . فرمود : آرى گناه و تقصير موجب اندوه مىگردد ولى گناه پيامبران و اهل يقين مورد عفو خداوند مىباشد . ( 2 ) 33 . امام صادق سلام اللَّه عليه فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله به ياران خود گفتند : از خداى خود طلب عافيت كنيد زيرا شما به بلا گرفتار نخواهيد شد . ( 3 ) 34 . ضريس كناسى گويد : خدمت امام باقر عليه السّلام بودم گروهى از ياران و از جمله حمران بن اعين هم حضور داشتند ، حمران گفت : معنى آيه شريفه : ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ چيست ؟ مگر رسول خدا و امير المؤمنين و اهل بيت براى ارتكاب گناه گرفتار مصائب شدند ؟ فرمود : مصائب آنها براى گناه نبود بلكه آنها گرفتار مصائب شدند تا خداوند به آنها اجر دهد . ( 4 ) 35 . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند دنيا را آفريد و براى آن مردم را خلق كرد و دوستان خود را براى مردم مهمان قرار داد . ( 5 ) 36 . امام سجاد عليه السّلام فرمود : من دوست ندارم مردى در دنيا هميشه آرامش و آسايش به سر برد و هيچ گاه گرفتار مصيبت نشود . ( 6 ) 37 . امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : بعضى از بندگان مؤمن شايسته‌گى پيدا نمىكنند و دين آنها كامل نمىگردد مگر با فقر و مسكنت و بيمارى و رنجورى . ( 7 ) 38 . فرمود : مردى اهل دعا مىباشد ، هنگامى كه سختى پيدا مىكند و گرفتار مىگردد دعا مىكند و صدايش شناخته مىشود ، اما كسى كه اهل دعا نيست هنگام گرفتارى دعا مىكند و صداى او شنيده نمىشود و اثرى ندارد . فرمود : دو موضوع براى من پيش مىآيد يكى مربوط به دنيا و ديگرى مربوط به آخرت هر گاه دنيا را مقدم بدارم هنوز شب فرا نرسيده ناراحتى در خود احساس مىكنم بعد فرمود : تعجب دارم از بنى اميه كه همواره دنيا را بر آخرت برگزيدند و دنبال چيزى كه آنها را ناراحت كند نرفتند .