دارد ، خداوند او را گرفتار مىكند تا درجات او بالاتر رود هنگامى كه اين شخص مبتلا مىگردد مردم نزد او مىآيند و از گرفتاريهاى او اظهار همدردى مىكنند و به او تسلى مىدهند . در صورتى كه اگر بدانند خداوند به جهت اين ابتلا درجات او را بالاتر برده است هرگز دل آنها براى او ناراحت نمىشد و او را تسليت نمىدادند و افرادى هم مىباشند كه براى آنها وسائل خوشى و آسايش فراهم مىشود و مقام دنيوى پيدا مىكنند ، مردم ميايند و به او تبريك مىگويند در صورتى كه اگر بدانند چه مقدار در آخرت از مقام او كاسته شده هرگز به او تبريك نمىگفتند . ( 1 ) 15 . سلمان بن غانم گويد : حضرت صادق عليه السّلام از من پرسيد شيعيان را چگونه يافتى ؟ عرض كردم : آنها را محتاج يافتم ، گرفتاريهاى آنها بسيار زياد است . فرمود : خداوند كمك مىكند . فرمود : اى سلمان مىخواهى عقيده‌ات را از دست بدهى و صد هزار در اختيارت قرار گيرد . گويد : عرض كردم نه ، به خداوند سوگند اگر به اندازه كوه‌هاى تهامه به من طلا بدهند قبول نخواهم كرد . فرمود : كدام كس از تو و يارانت بىنيازتر مىباشند ، آدمى براى حفظ عقيده خود مىتواند در زمين به سياحت پردازد و از برگ درختان و علف‌هاى بيابان تغذيه كند تا آن وقت كه مرگش فرا رسد . ( 2 ) 16 . امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : كسى كه از جان و مالش بهره‌اى نبرد خداوند به او نيازى ندارد . ( 3 ) 17 . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خداوند بندگانى دارد كه هر گرفتارى را از آنها رفع مىكند و اگر نور يكى از آنها بين اهل زمين تقسيم شود به همه خواهد رسيد . ( 4 ) 18 . فرمود : چهل روز بر مؤمن نمىگذرد مگر اينكه مصيبت و بيمارى به او مىرسد ، خداوند در اثر اين مصيبت‌ها و صبر شكيبائى مؤمن به وى پاداش مىدهد . ( 5 ) 19 . فرمود : اگر مؤمن مىدانست كه صبر در برابر مصائب چه اندازه پاداش