هنگام به سجده افتادند و سجده آن حضرت طول كشيد ، پس از اينكه سرشان را بلند كردند گفتند : يا رسول اللَّه سجده شما بسيار طول كشيد و ما ناراحت شديم ، فرمود جبرئيل به من نازل شد و گفت : اى محمد خداوند سلامت مىرساند و مىفرمايد : من نسبت به كسانى كه تو را دوست دارند محبت دارم و آنها بايد بدانند اگر خيرى و شرى براى آنها پيش مىآيد عاقبت خوبى براى آنها دارد ، آنها بايد پايان را بنگرند نه آغاز را رسول خدا فرمود : پس از شنيدن اين پيام چون مالى نداشتم صدقه بدهم و يا بنده‌اى نبود كه آزادش كنم از اين جهت سجده شكر بجاى آوردم تا خدا را سپاسگزار باشم . ( 1 ) 15 . ابو عبيده حذاء گويد : با حضرت باقر عليه السّلام در اطراف مدينه حركت مىكرديم ، او ناگهان سر به سجده نهاد پس از اينكه سر خود را از زمين برداشت گفت : از سجده ناگهانى من در شگفت شدى ، گفتم آرى قربانت گردم ، فرمود خداوند به من نعمتى ارزانى داشت خواستم هنوز وقت باقى است شكر آن را بجاى آورم . ( 2 ) 16 . هشام بن احمد گويد : با موسى بن جعفر عليهما السّلام در اطراف مدينه حركت مىكرديم ، او ناگهان از مركب پياده شد و به سجده رفت و سجده را طول داد ، پس از اينكه سرش را برداشت گفتم : سجده را طولانى گرديد . فرمود : ياد يكى از نعمت‌ها خدا را كردم و او را سپاس گفتم . ( 3 ) 17 . امام صادق عليه السّلام فرمود : هر يك از بندگان خداوند كه نعمتى به آنها برسد و با قلب و زبان خداوند را سپاس گويند ، خداوند نعمت آنها را زياد مىكند . و فرمود : لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ . ( 4 ) 18 . حضرت باقر سلام اللَّه عليه فرمود : بندگان خداوند هميشه بايد شاكر باشند . ( 5 ) 19 . حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هر كس به شما نعمتى رسانيد از او سپاسگزار باشيد و فرمود : سپاسگزارى از منعم و اداء حقوق لازم است .