علي بن الحسن الطبرسي ( مترجم : عطاردى )

254

مشكاة الأنوار في غرر الأخبار ( مشكاة الانوار در اخلاق و موعظه ) ( فارسى )

از دستش مىرود ناراحت مىگردد . ( 1 ) 4 . امام باقر عليه السّلام فرمود : زمان حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله يكى از اصحاب صفه كه عابد و مؤمن و فقير بود ، در هنگام نمازها هميشه ملازم رسول خدا بود و نبى اكرم به او توجه خاص داشت و دلش به حال او متوجه بود و نام اين صحابى سعد بود . يكى از روزها رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله گفت : اى سعد اگر چيزى به دستم رسيد تو را بىنياز مىكنم ، روزى جبرئيل آمد و دو درهم به حضرت رسول داد و گفت : اين‌ها را به سعد بدهيد و بگوئيد با اين دو درهم تجارت كند و با اين زندگى نمايد . بعد از اينكه رسول خدا نماز ظهر و عصر را خواندند سعد را نزد خود طلب كردند و آن دو درهم را به او دادند و گفتند : با اين‌ها كاسبى كنيد او هم رفت و مشغول كار شد و از اين راه مالى به دست آورد و دنياى او آباد شد و نزديك مسجد دكانى تهيه كرده و كار و بارش رونق گرفت . رسول اكرم بعد از اذان بلال وارد مسجد مىشد و نماز مىخواند و سعد هم چنان مشغول تجارت بود و در نماز شركت نمىكرد . رسول خدا گفت : اى سعد ، دنيا تو را مشغول كرده و در نماز هم شركت نمىكنى ، سعد گفت : اگر دكان خود را تعطيل كنم زيان خواهم ديد . در اين هنگام جبرئيل آمد و گفت : اى محمد ، مال دنيا آدميان را از آخرت دور مىكند و به سعد بگو آن دو درهم را كه به او دادى برگرداند ، رسول خدا گفت : اى سعد ، آن دو درهم ما را نمىدهى . گفت : چرا يا رسول اللَّه دويست درهم مىدهم ، هنگامى كه درهم‌ها را پس داد بار ديگر دنيا به او پشت كرد ، و مانند اوّل شد . ( 2 ) 5 . امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه خداوند به بنده‌اى سى هزار داد بدانيد كه اين براى او موجب سعادت نخواهد بود و هيچ بنده‌اى نمىتواند بيش از ده هزار از راه حلال كسب كند و گاهى خداوند براى افرادى دنيا و آخرت را جمع