مردم مىباشد آنها هر گاه با هم نزاع كردند و از هم دور شدند آنها را به هم نزديك كنيد . ( 1 ) 14 . هر مؤمن در او يك شوخى هست . ( 2 ) 15 . على عليه السّلام فرمود : از مزاح دورى كنيد كه حيثيت شما را مىبرد و كينه در دل‌ها پديد مىآورد ، مزاح با اشخاص خود فحش كوچك است . ( 3 ) 16 . امام صادق عليه السّلام فرمود : از مزاح دورى كنيد كه آبرو را مىبرد و سنگينى مرد را زائل مىسازد ، ياران رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله جمع مىشدند و سخن‌هاى لغو و بىفايده بر زبان جارى مىكردند و مىخنديدند ، در اين جا آيه شريفه نازل شد : أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ هنگامى كه اين آيه را شنيدند از كار خود دست برداشتند . ( 4 ) 17 . حضرت كاظم عليه السّلام فرمود : يحيى بن زكريا عليه السّلام گريه مىكرد و هرگز خنده نداشت و عيسى خنده مىكرد و گريه نداشت ، و آنچه را كه عيسى عمل مىكرد از يحيى بهتر بود . ( 5 ) 18 . امام صادق عليه السّلام فرمود : خنده مؤمن تبسم است . ( ) در روايتى ديگر آمده هر گاه با صداى بلند خنده كردى بگو : بار خدايا مرا مورد بغض خود قرار مده . ( 6 ) 19 . على عليه السّلام فرمود : يكى از نادانى اين است كه مردى بدون جهت خنده كند . ( 7 ) 20 . امام صادق عليه السّلام فرمود : زيادى خنده ايمان را مىبرد . ( 8 ) 21 . امام رضا عليه السّلام فرمود : هر گاه مردى در مجلس باشد او را با كنيه نام ببر و اگر غائب بود با نام ذكرش كن . ( 9 ) 22 . امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن را بر مؤمن هفت حق هست و اگر يكى از آنها در باره او انجام نگيرد از فرمان خدا خارج شده است و خداوند به او توجهى نخواهد كرد ، راوى گويد : عرض كردم آن هفت حق را بيان فرمائيد . فرمود : از همه آسان‌تر آنكه هر چه براى خود دوست دارى براى او هم دوست بدار و هر چه براى خودت نمىپسندى براى او هم مپسند . دوّم اينكه در