هر نيكى صدقه است ؛ يعنى هر كه چيزى ندارد كه به صدقه دهد بدان نيكى كه كند اگر چه با توانگران كند ثواب صدقه دهندگانش باشد . 87 - مداراة النّاس صدقة . ( 1 ) مدارا كردن با مردم صدقه است . هر كه با مردمان مدارا كرد * دادن صدقه آشكارا كرد 88 - الكلمة الطّيّبة صدقة . ( 2 ) سخن خوش صدقه است ؛ يعنى كسى را كه توانائى مال نباشد كه آن به صدقه دهد سخن وى چون خوش بگويد به صدقه بنويسند و ثواب صدقه يابد . 89 - ما وقى به المرء عرضه كتب له به صدقة . ( 3 ) آنچه بايد [ مرد را كه در نام نيك و عيال بدان واپايد و نفس خويش را « 1 » ] او را بدان صدقه بنويسند ؛ يعنى هر كه از كسى ترسد از زبانش يا از وجهى ديگر پس چيزى بوى دهد و شرّ وى از خود باز دارد به صدقه نوشته آيد . آنچه دارد نگاه مرد بدان * عرض خود را چو صدقهء داد آن 90 - الصّدقة على القرابة صدقة و صلة . ( 4 ) صدقه بر خويشاوندان صدقه بود و پيوستن بود ؛ يعنى هر كه در قرابت وى درويشى بود و با وى خير كند از دو وجه ثواب يابد ؛ يكى ثواب صدقه ، دويم صواب رحم پيوستن . صدقه دادن بخويش خود ز كرم * صدقه و صلهء رحم باشد « 2 » 91 - الصّدقة تمنع ميتة السّوء .

--> ( 1 ) در نسخهء ديگر بجاى عبارت ميان دو قلاب : « مردم را كه در نام و ننگ و عيال را بدان بايد و نفس خويش را همچنين » . ( 2 ) اين شعر در اصل نسخه چنين است كه به نظر ميرسد .