عذر تسامح در نقل مطالب غير معلوم الثبوت اگر به نظر رسد چنان كه گفتيم اين شرح شبيه بكتب حكم و أمثال و نصايح و أخلاق و مواعظ و آداب است كه در تأليف آنها بنا بر اين نيست كه فقطّ بر مطالبى اكتفا شود كه اعتبار آنها ثابت شده باشد بلكه گاهى مطالب ضعيفه نيز نقل ميكنند و حتّى اگر مربوط بمستحبّات و مكروهات نيز باشد مشمول قاعدهء تسامح در ادلّهء سنن ميگردانند پس اگر در اثناى اين شرح مطلبى به نظر رسد كه اعتبار آن بثبوت نپيوسته باشد بر اين روش محمول شده و اعتراضى از اين جهت بر ساحت شارح ( ره ) متوجّه نخواهد بود تا چه رسد بنگارنده كه در اين مورد ناقل است نه ناقد ، و اگر مطلب مذكور به هيچ وجه قابل توجيه نبوده و خطاى صريح باشد با وجود اين نيز سيرهء فتوّت و جوانمردى اقتضا مىكند كه خوانندگان محترم و دانشمندان صاحب كرم به نظر عفو و اغماض در آن نگريسته و آن لغزش را كأن لم يكن دانسته و با دعاى خير و طلب مغفرتى از درگاه حضرت احديّت جلّت عظمته در حقّ شارح ( ره ) روح وى را شاد فرمايند كه چشم هنر بين بود از عيب پاك ، و أيّ النّاس ليس له عيوب .