است و خوانندهء اين سوره را با زقّوم كار نيست ، پنجم « شين » نيست كه اشتقاق آن از شراب حميم است و خوانندهء اين سوره را با شراب حميم كار نيست ، ششم « ظا » نيست كه اشتقاق آن از « لظى » است و خوانندهء اين سوره را با لظى كار نيست ، هفتم « فا » نيست كه اشتقاق آن از فراق است و خوانندهء اين سوره را با فراق كار نيست . [ الْحَمْدُ ] پنج حرف است ؛ خداوند عزّ و جلّ پنج نماز در شبانه روزى بر ما فريضه كرده است و هر كه اين پنج حرف بر زبان براند حقّ سبحانه و تعالى ثواب پنج نماز بوى ارزانى دارد ، [ لِلَّهِ ] سه حرفست سه را با پنج ضمّ كنى هشت بود خداوند عزّ و جلّ هشت در بهشت آفريده است و هر كه اين هشت حرف را بر زبان براند حق سبحانه و تعالى هشت در بهشت بر وى بگشايد تا بهر كدام در كه خواهد در بهشت شود . [ رَبِّ الْعالَمِينَ ] ده حرف است و ده با هشت ضمّ كنى هجده شود ؛ ملك تعالى هجده هزار عالم آفريده است و هر كه اين هجده حرف را بر زبان براند ملك تعالى هجده هزار نيكى در ديوان وى بنويسد ، و هجده هزار بدى از ديوان او محو كند . [ الرَّحْمنِ ] شش حرف است شش را با هجده ضمّ كنى بيست و چهار باشد ؛ ملك تعالى در شبانه روزى بيست و چهار ساعت آفريده است و هر كه اين بيست و چهار حرف را بر زبان براند ملك تعالى هر گناهى كه وى درين بيست و چهار ساعت شب و روز كرده باشد عفو كند و درگذرد . [ الرَّحِيمِ ] شش حرف است شش را با بيست و چهار ضمّ كنى سى باشد ملك تعالى درازى صراط باريك سى هزار ساله آفريده است ؛ هر كه اين سى حرف را بر زبان براند خداى عزّ و جلّ وى را بر صراط چون برق براند . [ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ] دوازده حرف است دوازده را با سى ضمّ كنى چهل و دو شود حضرت حق سبحانه و تعالى اوصياء حضرت عيسى را چهل و دو آفريده است هر كه اين چهل و دو حرف بر زبان براند حق سبحانه و تعالى ثواب آن اوصياء در ديوان وى بنويسد [ إِيَّاكَ نَعْبُدُ ] هشت حرف است هشت را با چهل و دو ضمّ كنى پنجاه شود ملك تعالى درازى روز قيامت