و ميان كشندگان فرزندان من ؛ و طلب خون فرزندان كند ، واى بر آن كسانى كه ايشان را محمّد و علىّ و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام خصم باشند حالشان چگونه باشد . . . 167 - أوّل ما يحاسب به العبد الصّلوة . ( 1 ) اوّل چيزى كه بر آن حساب كنند نماز بود ؛ اگر نمازش قبول افتد هر چه جز از نماز باشد قبول باشد ، و اگر نمازش قبول نيايد هر چه جز از نماز باشد اگر چه نيك بود ردّ كنند . 168 - أوّل ما يرفع من هذه الأمّة الحياء و الأمانة « 1 » ( 2 ) اوّل چيزى كه برخيزد از اين امّت شرم و امانت بود . مصطفى گفت آنچه بردارند * اوّل از امّتم حيا باشد پس امانت چو هر دو رفت زمرد * مرد بىصدق و بىصفا باشد 169 - أوّل ما تفقدون من دينكم الأمانة ، و آخر ما تفقدون من دينكم الصّلوة . ( 3 ) اوّل چيزى كه گم كنيد شما از دين امانت بود و آخرين چيزى كه گم كنيد نماز بود ؛ يعنى اوّل امّت بىشرم و خيانتكار شوند پس بىنماز گردند . و در خبرست كه نشان نزديك آمدن قيامت آن وقت باشد كه غمّازان و مالداران را بزرگ دارند ، و بزرگى را بنام « 2 » دارند ، و انصاف دهندگان را عاجز دارند و كودكان را اميرى و پيش نمازى دهند ، و زنان مطربى كنند ، و مردان جامهء ابريشمين پوشند ، و زنان با زنان و مردان با مردان مجامعت كنند ، و خمر خوردن ظاهر شود ، و زنا « 3 » فاش شود ، [ و فرومايگان و حرامزادگان بمردم دلير شوند « 4 » ] ، و قاضيان و حاكمان رشوت ستانند ، و در حكم جور و بىانصافى كنند ، چون حال چنين بود بارانها بسيار بود و نبات اندك رويد ، و بازارها كاسد شود ، و زمين لرزه بسيار بود ، پس خداى تعالى

--> ( 1 ) در حاشيهء نسخه قبل از اين حديث اين حديث « أوّل ما يوضع في الميزان الخلق الحسن » نيز ياد شده است ليكن شرح نشده و در نسخهء قديم و ساير نسخ شهاب الاخبار نيز نيست . ( 2 ) در نسخهء ديگر : « و بزرگان را بدنام » . ( 3 ) در نسخهء ديگر : « ريا » . ( 4 ) عبارت ميان دو قلاب در نسخهء قديم كه گاهى تعبير از آن بلفظ « اصل » نيز ميكنيم نيست .