عقلاء است و علم آمر بسرانجام آن مأمور كه سلامت و استحقاق مدح است پيشنهاد هلاكت و امر بدان را وارونه سازد و آن را نيكو كند و كسى چنين نگويد . و اگر فرمان بخير و تمكين بدان و دعوت بدان و آسان كردن آن و اعذار و انذار پيشنهاد خير نباشد در صورتى كه آمر بداند مأمور پذيراى آنست بايد امر بفساد و بدى و دعوت بدان و تشويق بر آن هم پيشنهاد بدى و هلاكت و زيان نباشد مگر اينكه آمر بداند كه مأمور ميپذيرد و هلاك مىشود و چون نزد جمهور عقلا و دانشمندان اين دستور فسادآور ، بدكارى و زيان بارى است و پيشنهاد مكروه است خواه بداند كه مأمور ميپذيرد و هلاك مىشود يا مخالفت مىكند و سالم ميماند ، آن پيشنهاد اولى هم خود پيشنهاد خير و احسان به بنده است خواه از حالش معلوم باشد كه ميپذيرد و سالم ميماند يا مخالفت مىكند و هلاك مىشود و اين يك بابى است عميق كه بايد تأييد شود و در آن انديشه شود و در آن مكرر غور كرد تا حق آن را دانست اگر بر كنار از هوس باشد كه جلوگير از فهم حق است و الحمد للَّه .