و آنان هشت مصرف باشند براى زكات كه هر كدام سهمى از زكات را برند پس سهم يك هشتم است . 4 - چون وصيت كند بمالى بسيار و اندازه را نام نبرد از مالش هشتاد درهم بدر كنند ، خدا فرموده ( در آيهء 25 سورهء التوبه ) : « البته كه خدا يارى كرده شما را در موارد بسيارى » . و آن موارد جبهه‌هاى جهاد بودند كه هشتاد تا بودند « 1 » 5 - اگر گويد هر بندهء قديمى من در راه خدا آزاد است بايد هر بندهء او كه شش ماه يا بيشتر دارد آزاد شود . خدا سبحانه فرموده ( در آيه 39 سورهء يس ) : « و ماه را در منازلى اندازه گرفتيم تا برگردد بمانند شاخهء خرماى قديمى » . و شاخهء خرماى قديمى كه خشك مىشود بر نخل آنست كه شش ماهه شده . 6 - اگر چند درهم به مردى دهد و وصيت كند تا نيم آن را بزيد دهد و يك سوم آن را بعمرو و يك چهارم را به بكر ، بايد نيم را بزيد دهد و يك سوم بعمرو و هر چه ماند بدهد به بكر . 7 - اگر گفت : نزد من است كذا درهم ( بجز درهم ) و شماره را نگفت اقرار به ده درهم كرده بمقتضاى زبان عرب ( كه تميز سه تا ده را مجرور آورند ) « 2 » . و اگر گفت : كذا درهما ( بنصب درهم ) اقرار به بيست درهم كرده ( زيرا

--> ( 1 ) تفسير وصيت با الفاظ مبهم كه ذكر شده بدين اندازه‌ها كه در فقه و روايات آمده امريست تشريعى و نميتوان آن را بيان مقصود موصى دانست زيرا بسا كه بمضمون اين آيات توجه ندارد و يا آنها را به كلى نميداند و اگر هم بداند از كجا كه قصد آنها را كرده باشد ( مترجم ) . ( 2 ) قاعده اينست كه تميز سه تا ده را جمع و مجرور مىآورند و در اين صورت بايد « دراهم » باشد .