بامير مؤمنان ( ع ) نه ديگران معنا نداشت و روا نيست كه ضمان جريره يا استحقاق ميراث مقصود باشد چون اتفاقى است كه چنين معنائى در هيچ وقت تحقق نيافته . و نميشود مقصود از آن هم قسم و حليف باشد زيرا على ( ع ) هم قسم همهء هم قسمهاى رسول خدا ( ص ) نبوده و نميشود مقصود اين باشد هر كه را من همسايه يا پناهم على همسايه و پناه او است زيرا در هر حال درست نيايد و فائده‌اى ندارد و چون باطل شد كه مرادش اين معانى ديگر باشد بجا نماند جز همان معناى اصلى كلمه كه مقصود تدبير و سرپرستى مردم باشد و فرض طاعت آن حضرت بر خاص و عام . و اين همان مقام امامت است و در آنچه گفتيم براى مردم با فهم كفايت است .