فقيه شريف ، ثقه برجسته ، دانشمند كامل ياد مىكند . « 1 » در الفوائد الرضويّه نيز مىگويد : او شخصيتى فاضل ، كامل ، فقيه ، محدّث و جليل القدر بود . « 2 » - در اعيان الشيعة سيّد محسن امين ( م 1371 ) مىگويد : شيخ اجلّ ، عالم زاهد ، امين الدين ، ثقة الاسلام ، امين الرؤساء . فضل اين مرد و عظمت و تبحّر او در علوم و وثاقتش بىنياز از هر گونه توضيحى است . بهترين گواه بر اين امر كتابهاى اوست . . . او با مخالفان فكرى خود ادب و عفّت كلام را رعايت مىكرد ، در سخنان او چيزى نمىتوان يافت كه باعث رنجش و نفرت خصم شود يا مشتمل بر تهجين و تقبيح باشد ، حال آن كه در ميان نويسندگان كمتر كسى مىتوان يافت كه در سخنانش چنين چيزى نباشد . « 3 » - در اعلام زركلى آمده است : امين الدين ابو على مفسّر ، محقق ، لغوى و از علماى بزرگ اماميّه است . « 4 » و سرانجام ، در كتاب معجم المؤلّفين عمر رضا كحّاله از وى با اوصاف : فقيه و محدّث ياد شده است . « 5 »

--> ( 1 ) الكنى و الألقاب ، ج 2 ، ص 409 . ( 2 ) الفوائد الرضويّة ، ص 117 . ( 3 ) اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 399 . ( 4 ) الاعلام ، زركلى ، ج 5 ، ص 352 . ( 5 ) معجم المؤلّفين ، ج 3 - 4 ، ص 269 .