چون زنان و كودكان و پيران از پا افتاده را كه سزاوار كشتن نبودند ميكشته و در يك سخنرانى پس از تكبير و لا إله الا اللَّه گفت : لا حكم الا للَّه كه شعار خوارج ( بر ضد على عليه السلام ) بوده و در صفحه 28 ج 4 نامبرده گويد : در شمار كشته‌هاى دوران شورش صاحب الزنج مردم سخنها گفته از بيش و كم پيش گويان را عقيده اينست كه از شماره بيرونست و جز خداى داناى غيب نداند در فتح اين شهرها و سرزمينها و آباديها چه اندازه مردمانشان كشته شدند و آنكه كم شمرده گفته پانصد هزار تن كشته شدند و هر دو دسته روى حدس و گمان سخن گويند چون سرشمارى درستى در ميان نبوده . و پيش از آن و پس از آن هم شورشيان بسيارى در هر گوشه پديد شدند و هر شورشى كشتارها بدنبال داشت و مايهء بروز بدعتها ميشد . 3 - وفات امام حسن عسگرى عليه السلام در 260 مسعودى در ص 199 ج 4 مروج نامبرده گويد : در سال 260 وفات كرد ابو محمد حسن بن على ( و اجداد حضرتش ، تا على ابن ابى طالب عليه السلام را بر شمرده ) و دوران معتمد بود و 29 سال داشت و او نزد قطعيه پدر مهدى منتظر و امام ثانى عشر است كه بيشتر فرقهء شيعه باشند و اينان در بارهء امام منتظر از آل پيغمبر ص پس از وفات امام حسن دچار اختلاف شدند . و اين وفات امام عسكرى و نهان بودن امام و خليفه و جانشين او هم مايهء تسلط تاريكى در محيط اسلامى شد و مايهء تزلزل و سستى در عقائد گرديد و كشور اسلامى چون خانه‌اى شد كه چراغ فروزان آن را خاموش كنند . 4 - رو آوردن خلفاء و درباريان به لهو و لعب و شيوع انواع بازيها و رقصها و جمع و ذخيرهء اموال بىحد و حساب . مسعودى در ص 309 ج 4 مروج نامبرده گويد : اموال ساعد بن مخلد كه در حدود هفت سال وزير معتمد بود پس از مرگش