پدرش روايت كرده . منتجب بن بابويه چنين شرح حال او را داده : من گويم در سال 449 قمرى وفات كرده پيش از وفات نجاشى و طوسى ولى بحر العلوم در كتاب الفوائد او را از شاگردان طوسى شمرده . من گويم همپايهء شاگردان طوسى بوده ولى از شاگردان شيخ مفيد است و در مؤلفاتش از او روايت آورده چنانچه از سيد مرتضى در سال 436 و از سلار بن عبد العزيز در سال 448 و از ابى المرجا محمد بن على بن ابى طالب بلدى در قاهره و از شريف ابى منصور احمد بن حمزه عريض در رمله و از ابى العباس احمد بن اسماعيل بن غسان در حلب كه همه از ابى المفضل شيبانى روايت آوردند . و روايت كند از قاضى محمد بن على بن محمد بن سنجر ازدى بصرى در سال 420 . و از قاضى اسد بن ابراهيم بن كليب در رمله بسال 420 ، و از حسين بن محمد بن على صيرفى بغدادى . و از شريف ابى عبد اللَّه محمد بن عبيد اللَّه بن حسين بن طاهر . و از شريف ابى الحسن طاهر بن موسى بن جعفر بمصر در سال 407 . و از ابى الحسن محمد بن احمد بن على بن الحسن بن شاذان قمى در مكه بسال 412 . و از ابى سعيد احمد بن محمد بن احمد بالينى هروى در رمله در ماه شوال سال 410 . و از ابى عبد اللَّه حسين بن عبيد اللَّه بن على واسطى . و از آن اوست فهرستى كه ابن طاوس در آخر دروع الواقيه در بيان حال جعفر بن احمد قمى آورده و گفته : ( كراجكى در كتاب الفهرست گويد و 22 كتاب در قم و رى تأليف كرده پايان ) .