[ مقدمه 2 ج 1 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما وَ كانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ يَسْتَخْرِجا كَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ ترجمه و زيرش گنجى داشتند و پدر شايسته‌اى داشتند و پروردگارت خواست به قوت بلوغ رسند و در آورند گنج خود را برحمت پروردگارت . آيهء 82 سورهء مباركهء الكهف . پاره‌ايست از يك داستان قرآن كه بسيار شگفت آور و پند آموز است گنجى در زير ديوارى بود و آن گنج بتفسير سعيد بن جبير كتاب دانش بود و ابن عباس آن را بدانش تفسير كرده و بنقل از امام صادق عليه السّلام لوحى از طلا بوده كه بر آن چند پند نقش شده و آن را نياى هفتم دو يتيم براى نوه‌هاى خود پس انداز كرده بود خلاصه از ص 366 ج 7 تفسير شيخ ابو الفتوح رازى . پدر خوبى بوده كه براى بازمانده‌هاى خود تا پشت هفتم پس انداز آماده كرده و آينده‌نگر بوده ، اين پس‌انداز يك سرمايه سعادت بخش معنوى بوده دانش و پندهاى حكيمانه با ارزش . يك گماشته خدائى وظيفه داشته آن را نگهدارى كند و ديوار فرسوده روى آن را نوسازى كند و پيغمبر بزرگوارى را هم در انجام اين كار به بيگارى گيرد تا بخواست خدا آن دو يتيم نيرومند شوند و گنجينه پس انداز خود را بدست آورند و از آن بهره‌مند شوند .