2 - و اما اينكه گفته نميشود خواسته دلالت و راهنمائى باشد باز خطا است زيرا گر چه خدا به اندازه اتمام حجت مردم را دلالت نموده ولى درست باشد كه ما فزونى آن را بخواهيم و درخواست كنيم نهاد ما را نيرو بخشد و پذيرش آن را براى ما آسان كند بدرك دليلهاى تازه ديگر پس از آن و ترديدى ندارد كه دنبال هم بودن دليلها سبب فزونى هدايت است ، 3 - و اين كه گفتند درخواست آنچه خدا انجام داده درست نباشد باز خطا است زيرا گاهى باشد كه ما از خدا بخواهيم كردن كارى را كه تواند كرد ، و ما آن را از قرآنش دانستيم و ما را واداشته به اين گونه درخواست براى انجام عبادت و مصلحتى در آنست كه ما را بدان رهنمائى كرده است و از قول فرشته‌ها فرموده ( 7 - المؤمن ) پروردگارا بيامرز آنان كه توبه كردند و پيرو راه تو شدند و نگهدارشان از عذاب دوزخ و شكى نيست كه خدا اين كار را براشان انجام داده پيش از درخواست آن از طرف فرشته‌ها . و چون قول خدا : ( 112 - الأنبياء ) پروردگارا حكم كن به حق ، با اينكه ما ميدانيم كه جز آن نكند و همچنانست كه ما را موظف كرده كه طلب رحمت كنيم براى پيغمبران و رسولانش با اينكه ميدانيم بر آنها رحمت فرستاده و مقام آنان را بالا برده ، و براى ما حكايت كرده درخواست ابراهيم خليلش را در فرموده خود ( 87 - الشعرا ) رسوا مكن مرا در روزى كه مبعوث شوند . با اينكه ميدانست او را رسوا نخواهد كرد . و بما آموخته كه چگونه بگوئيم : ( در آخر سوره البقره ) و واندار ما را بر آنچه توانائى نداريم ، با اينكه ميدانيم خدا واندارد بنده‌هايش را بدان چه طاقت ندارند ، و گواه آنست گفتهء خدا عز و جل ( آخر - بقره ) . تكليف نكند كسى را جز به آنچه تواند ، و جز آن نيست كه روا است چنين عبادتى براى اينكه تذلل و خضوع و گدائى و خشوع بدرگاه خدا است و بر اين روش مىشود كه ما از خدا بخواهيم ما را به راه راست دلالت كند و اگر چه همه مكلفان را بدان هدايت