نظام دنيا بهم مىخورد پنجم اختلافات حالات مردمست در غنا و فقر و احتياج بعضى ببعضى ديگر كه اگر اين چيز نبود همه مساوى بودند هلاك ميشدند و اين هم از نظام حكمت است ششم وجود پادشاه است كه اگر هيبت و سطوت او نبود مردم بهم ميريختند و هرج و مرج ميشد و همديگر را هلاك ميكردند ( 1 ) وصيّت كرد حكيمى فرزند خود را و گفت اى پسرك من شش چيز بر آدمى خيلى سخت است خود را شناختن و عيب خود را دانستن و از خود را پنهان نمودن و شهوت را از خود دور نمودن و مخالفت هوى و هوس نمودن و كلام بيفايده نگفتن ( 2 ) شش خصلت است كه كسى طاقت آن را ندارد مگر كسى كه صاحب نفس شريفه باشد ثابت ماندن به حال خود هر گاه نعمت بر او روى آورد و صبر كردن بر مصيبت بزرگى كه بر او روى دهد و نفس را بجانب عقل برگردانيدن هر گاه رو بشهوت آورد و مداومت بر كتمان سرّ و صبر كردن بر گرسنگى و متحمّل شدن اذيّت همسايه ( 3 ) و بدان كه فضيلت آدمى در شش چيز است برادرى كردن با امثال و مانند خود و مدارا نمودن با دشمنان و حذر كردن از سقطه و نگهداشتن خود را از افتادن در ورطه و فرو بردن غصّه و اندوه خويش و ندادن فرصت را از دست ( 4 ) و بدان كه شخص با سخاوت آن كسى است كه داراى شش خصلت باشد مسرور باشد هنگام عطا كردن و عطا كند به قصد قربت و بر كسى كه عطا كرده منّت نگذارد و اذيّت او ننمايد و از او عوض دنيوى نخواهد و