تهمت و شك مىشود ( 1 ) و نيز فرمود هر كه غضب كرد بر تو سه مرتبه و در اين سه وقت حرف بدى به تو نگفت پس او را خليل و دوست خود قرار بده يعنى چنين كسى كه غضب او را از جا بدر نميبرد لايق است دوستى كردن با او ( 2 ) از حضرت عالم يعنى موسى بن جعفر ( ع ) مرويست كه فرمود تمام خير و خوبى در سه چيز است نظر كردن از روى عبرت و سكوت كردن كه با او تفكّر باشد و تكلّمى كه با فايده باشد پس هر نظرى كه از روى عبرت نباشد آن لهو است و هر سكوتى كه با آن تفكّر نباشد آن غفلت است و هر كلامى كه در آن فايده نباشد آن لغو است ( 3 ) و نيز از آن حضرت مرويست كه فرمود سه خصلت است كه هر كس داراى آنها يا داراى يكى از آنها باشد در سايه عرش خدا خواهد بود در آن روزى كه هيچ سايه نيست مگر سايه او يكى آنكه سلوك كند با مردم همان نحوى كه ميخواهد مردم با او سلوك كنند ديگر آنكه بر ندارد پاى خود را مگر آنكه بداند خشنودى خدا را در آن سوّم آنكه عيب نكند برادر خود را بعيبى مگر آنكه بر طرف كند آن عيب را از خود و دور نميكند از خود عيبى را مگر آنكه ظاهر مىشود براى او عيب ديگر و بس است از براى باز ايستادن آدمى از ذكر عيب مردم مشغول بودن بنفس خود مترجم گويد از براى طالبان مراتب انسانيّت و سعادت همين يك صفت بس است كه در تفحّص و تجسّس عيوب خود برآيند و مشغول باصلاح آن شوند و چشم از عيوب مردم بپوشانند و بدانند كه هيچ كسى خالى از عيب نخواهد بود و اگر در انسان بالفرض هيچ عيبى نباشد و همان ذكر كردن عيب مردم اعظم عيوبات و از هر عيبى بدتر است