نه سكوت او خوبست نه تكلّم او به جهت آنكه اگر سكوت كند باوى گويند كه با چنين زبان فصيح و بيان مليح چرا ساكت نشسته و اگر تكلّم كند سخنان او را به چيزى نخرند و وقعى ننهند چه آنكه خودش عمل به آن نميكند تا چه رسد به ديگران ( 1 ) و نيز فرمود احمقست آن كسى كه اين دو صفت را دارا باشد و از خود دور نكند يكى آنكه بسيار التفات كند بچيزها يعنى در راه و خانه‌هاى مردم و غيره پيوسته تماشاى چيزها و نگاه به اين و آن نمايد و ديگر آنكه زود جواب مطالب را بدهد بدون آنكه فهميده و سنجيده باشد ( 2 ) و نيز فرمود كه دو كس در باب من به هلاكت رسيد يكى آنكه در محبّت من غلوّ كرد كه مراد نصيريان باشند كه آن حضرت را العياذ باللَّه بخدائى گرفتند و ديگر آنكه محبّت مرا كنار گذاشت و دشمن شد ( 3 ) حضرت امام حسن ( ع ) فرمود مروّت و مردانگى در دو خصلت است يكى دورى كردن از چيزهائى كه آدمى را قبيح و زشت مىكند و ديگر اختيار كردن چيزى كه آدمى را زينت ميدهد ( 4 ) حضرت صادق بسفيان ثورى فرمود اى سفيان دو خصلت است كه هر كه ملازمت كند آن را داخل بهشت مىشود سفيان عرضكرد آن دو خصلت كدامست يا ابن رسول اللَّه فرمود قبول كردن و متحمّل شدن خبرهاى ناخوش بر طبع را هر گاه خدا آن را دوست داشته باشد و ترك كردن محبوب خود را هر گاه خدا آن را دشمن داشته باشد پس رو كن به آن دو چيز و من شريك تو باشم ( 5 ) حضرت باقر ( ع ) فرمود دو گام برداشتن است كه نزد خدا از هر قدم برداشتنى محبوب‌تر است يكى قدمى كه بردارد و بايستد در صفى كه در راه خدا آراسته شده و ديگر قدم برداشتنى كه بجانب رحم و خويش قاطع خود رود ( 6 ) و نيز فرموده كه دو جرعه است نزد خدا كه بهترين جرعه‌ها است يكى جرعه