دست مردم است ) و راستى زبان و اداء امانت وصله رحم و پذيرائى از مهمان و غذا دادن بسائل ( كسى كه از او غذا طلبد ) و جبران نيكىهاى و مراعات حق همسايه و مراعات حق رفيق « 1 » و سر همه مكارم ( افضل و عاليتر از همه ) حيا و شرم است ( زيرا كسى كه در برابر خالق و مخلوق شرم داشته باشد ، همه اين مكارم را انجام ميدهد و همان خصلت حيا بر تمام اين مكارم داعى و باعث مىشود ) . 2 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداى عز و جل پيغمبرانش را بمكارم اخلاق اختصاص داد ، شما خود را بيازمائيد ، اگر آنها در وجود شما هم بود ، خدا را سپاس گوئيد و بدانيد كه بودن آنها در شما خير شماست و اگر در شما نبود ، از خدا بخواهيد و نسبت به آنها رغبت جوئيد . سپس آنها را ده چيز شمرد : يقين و قناعت و صبر و شكر و خويشتن دارى و خلق نيكو و سخاوت و غيرت و شجاعت و مروت . بعضى از راويان ديگر اين ده خصلت را ذكر نموده و راستگوئى و امانت دارى را هم بدانها افزوده است . 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : ما دوست داريم كسى را كه عاقل ، فهميده ، فقيه ، خويشتن دار ، با مدارا ، بردبار ، راستگو ، باوفا باشد ، زيرا خداى عز و جل پيغمبران را بمكارم اخلاق اختصاص داد ( يعنى خصال نكوهيده را از آنها دور ساخت ) پس هر كه اين مكارم را داشته باشد ، بايد خدا را سپاس

--> ( 1 ) تذمم بمعنى ننگ داشتن از كار زشت هم مىآيد ، پس مراد از آن در اينجا ننگ داشتن از آزار همسايه و رفيق است .