فضيلتى بر صاحب فضيلت ، از اين جهت پيشينيان و پسينيان اين امت بر يك ديگر برترى يافتند و اگر پيش رو در ايمان را بر عقب افتاده فضيلتى نبود ، آخر اين امت ( از نظر مقام و فضيلت ) باولش ميچسبيد ( و در يك رتبه قرار ميگرفتند ، در صورتى كه اصحاب پيغمبر و مسلمين صدر اول ، اسلام را پايه‌گذارى كردند و آخرين از كوشش آنها بهره‌مند شدند ) آرى ميچسبيد و بلكه از آنها پيش مىافتادند در صورتى كه پيش رو در ايمان را بر عقب افتاده آن فضيلتى نبود . ليكن خدا بسبب درجات ايمان پيشروان در ايمان را مقدم داشته و بسبب عقب افتادن از ايمان كوتاهىكنندگان را مؤخر داشته ( يعنى از لحاظ رتبه و فضيلت ) زيرا بعضى از مؤمنين متأخر را مىبينيم كه نماز و روزه و حج و زكات و جهاد و انفاقشان از پيشينيان بيشتر است و اگر سوابق فضيلتى كه مؤمنين بسبب آن بر يك ديگر ترجيح پيدا ميكنند نميبود ، ميبايست متأخرين بواسطه عمل بسيار خود ، بر پيشينيان مقدم باشند ، ولى خداى عز و جل هرگز نخواسته شخصى كه در پائين ترين درجات ايمان قرار دارد بدرجه جلوتر برسد و آنكه را خدا مؤخر داشته مقدم شود يا آنكه را مقدم داشته مؤخر گردد ( زيرا اولا فضيلت و درجه نزد خدا بزيادى عمل نيست و ثانيا پيشينيان در ايمان بر متأخرين سبقت دارند و ايمان آنها سبب ايمان متأخرين گشته علاوه بر صعوبت و مشقت بسيارى كه در ايمان آوردن آنها بود ، بواسطه تقيه و قلت عدد و آزار مشركين ) . عرضكردم : پيشى گرفتن بسوى ايمانى كه خدا مؤمنين را در اين گفتار خويش دعوت فرموده است به من خبر ده : « پيشى گيريد بسوى آمرزش پروردگارتان و بهشتى كه پهناى آن آسمان و زمين است و براى كسانى كه به خدا و پيغمبران وى ايمان آورده‌اند آماده شده ، 21 سوره 57 » و فرموده : « پيشى گرفتگانى كه پيشى گرفته‌اند ، آنها مقربانند ، 10 سوره 56 » . و فرموده : « و پيشروان نخستين ، از مهاجر و انصار و كسانى كه باحسان از آنها پيروى كردند ، خدا