باب گشودن گرفتارى مؤمن 285 باب اطعام مؤمن 287 ثواب مهماندارى 289 باب در باره كسى كه مؤمنى را بپوشاند 292 فرشتگان براى پوشاننده مؤمن استغفار كنند 292 باب مهربانى بمؤمن و گرامى داشتن او 293 ثواب كسى كه كوچكترين احسانى بمؤمنى كند 295 باب خدمت بمؤمن 296 باب نصيحت و خير خواهى مؤمن 296 باب اصلاح ميان مردم 297 تجويز دروغ براى اصلاح ميان مردم 298 باب احياء مؤمن 299 بيان آيه شريفه « و من أحياها فكأنما أحيا الناس جميعا » باب دعوت خانواده به ايمان 301 باب دعوت نكردن مردم 301 چون خدا خير بنده‌اى را خواهد 302 جمله معترضه 304 خدا دين را به كسى كه دوست دارد عطا كند 304 باب سلامتى دين 305 سلامتى دين و تندرستى از مال دنيا بهتر است 306 باب تقيه 307 در دو چيز تقيه نيست 307 خود انسان مورد تقيه را بهتر ميفهمد 311 داستان ميثم تمار و تقيه نكردن او 312 باب نگهداشتن راز 314 نكوهش انكار روايات و احاديث 317 بازداشت امام هفتم عليه السلام بوسيله برامكه بوده 319 باب مؤمن و علامات و صفاتش 321 جواب از اشكال مردن همام در اثر موعظه على عليه السلام 325 فرق ميان رفق و لين 326 بيان بيست صفت مؤمن 328 تشبيه مؤمن بدرخت خرما 331 در كمى شماره مؤمنين 339 علت مؤمن نماها بمؤمنين حقيقى 341 باب رضا بموهبت ايمان و سپس صبر بر همه چيز 342 معنى شك و دو دلى خدا 344 باب آرامش يافتن مؤمن بمؤمن 345 باب در آنچه خدا بوسيله مؤمن دفع مىكند 345 باب در اينكه مؤمنين دو صنف‌اند 346 معنى اخوان مكاشره 347 باب پيمان گرفتن خدا از مؤمن براى صبر در گرفتارى 348 مؤمنى نيست جز آنكه از همسايه‌اش آزار بيند 350 باب شدت ابتلاى مؤمن 351