الشيخ الكليني ( مترجم : مصطفوى )

418

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى )

( 3 ) حسد موجب تغيير نعمت حاسد مىشود و خيراتى كه براى او مقدر شده بسبب حسدش زايل ميگردد . ( 4 ) گناه حسد نزديكست كه از اعتقاد به قدر زيادتر شود ، با وجود سختى عذابى كه قدريه دارند . ( 5 ) اشاره بتأثير چشم زخم دارد ، زيرا حسد سبب چشم زدن مىشود ، چنانچه جماعتى از مفسرين آيه شريفه وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ را به چشم زدن تفسير كرده‌اند و نيز عامه از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و خاصه از امام صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه : اگر چيزى بر قدر پيشى گيرد چشم زدن است . و مرحوم طبرسى راجع به آيه شريفه لا تَدْخُلُوا مِنْ بابٍ واحِدٍ گفته است : چون يعقوب عليه السّلام ترسيد كه پسرانش را چشم زنند به آنها گفت : همگى از يك در وارد نشويد ، ولى جبائى چشم زدن را انكار كرده و گفته است برهانى براى اثباتش نداريم ، امام بيشتر محققين آن را پذيرفته و درست دانسته‌اند ، سپس مرحوم مجلسى سه قول از حافظ و بلخى و حكما براى اثبات آن نقل مىكند و در آخر هم تأييدى از سيد رضى - قدس اللَّه روحه - ذكر ميفرمايد . 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : آفت دين حسد و خودبينى و باليدن است . 6 - رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداى عز و جل بموسى بن عمران عليه السّلام فرمود : اى پسر عمران ؛ بر آنچه از فضل خود بمردم داده‌ام حسد مبر و چشمت را دنبال آن دراز مكن و دلت را پى آن مبر ، زيرا حسد برنده از نعمت من ناراحت است و از تقسيمى كه ميان بندگانم كرده‌ام جلوگير است ، و كسى كه چنين باشد ، من از او نيستم و او از من نيست ( ميان من و او ارتباط و آشنائى نباشد ) . 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن غبطه برد و حسد نبرد ، ولى منافق حسد برد و غبطه نبرد . شرح - حسد آنست كه نعمتى را كه خدا ببرادر دينى تو داده ، براى او نخواهى و از آن رنج برى و آرزوى زوال آن را داشته باشى چه آنكه بخودت رسد يا نرسد ولى غبطه آنست كه با نعمت او كارى نداشته باشى و آرزو كنى كه خودت هم مثل آن نعمت را داشته باشى . حسد از نظر عقل و شر مذموم و ناپسند است ، زيرا حسد بيمارى دلست و بدخواهى برادر مسلمان و ناراحتى از لطف و نعمت يزدان و اعتراض بر عدالت خداى تعالى و نظام احسن او و اين ناراحتى بسا موجب