ميكشيم ، خداى عز و جل به آنها وحى فرمايد : بالهاى خود را از او برداريد ، و چون كارش بدينجا كشد آغاز دشمنى با ما خانواده گذارد ، و آنگاه است كه پرده او در آسمان و نيز پرده او در زمين دريده شود ، سپس فرشتگان گويند : پروردگارا اين بنده تو پرده دريده مانده است ، خداى عز و جل به آنها وحى فرمايد اگر خدا به او نياز و توجهى ميداشت بشما دستور نميداد بالهاى خود را از او برداريد . شرح - مرحوم مجلسى در بيان پرده‌هاى چهلگانه شش قول نقل مىكند كه گويا بهترش اينست كه آنها كنايه از الطاف خداوند سبحان نسبت به بنده خويش است كه سبب ترك معصيت مىشود ، و ارتكاب هر گناه كبيره‌ئى عاصى را مستحق منع يكى از آن الطاف مينمايد ، ولى باز هم او را رسوا نكند و بفرشتگان دستور پرده پوشى و آبرو نگهدارى او دهد تا به آنجا رسد كه شاعر گويد : لطف حق با تو مداراها كند * چون كه از حد بگذرد رسوا كند 10 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : گناهان كبيره ، نوميدى از رحمت خداست ( در دنيا ) و يأس از مرحمت او ( در آخرت ) و ايمنى از مكر خدا ( يعنى از عذاب او ) و قتل نفسى كه خدا حرام كرده و نافرمانى پدر و مادر و خوردن مال يتيم بنا حق و خوردن ربا بعد از دانستن و تعرب بعد از هجرت و متهم ساختن زن پاكدامن و فرار از جهاد . به امام عليه السّلام عرض شد : بفرمائيد كسى كه مرتكب كبيره شده و بىتوجه بميرد از ايمان خارجست ؟ و عذاب او مانند عذاب مشركين باشد ( كه مخلد و جاودانست ) يا پايان ميپذيرد ؟ فرمود : اگر معتقد شود كه آن گناه حلالست از اسلام بيرون رود ، و به عذاب سخت معذب شود ، ولى اگر اعتراف كند كه گناه كبيره كرده و به او حرامست و در ارتكابش عذاب مىشود و حلال نيست ، عذاب مىشود ، ولى