20 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر بنده‌ئى در دلش نقطه سفيديست كه چون گناهى كند ، خال سياهى در آن پيدا شود ، سپس اگر توبه كند آن سياهى برود ، و اگر از گناه دنبال‌گيرى كند ، آن سياهى بيفزايد تا روى سفيدى را بپوشاند ، و چون سفيدى پوشيده شد ، ديگر صاحب آن دل هرگز بخير نگرايد و همين است ، گفتار خداى عز و جل : « نه چنين است ، بلكه آنچه مرتكب شدند بر دلشان زنگارى بست ، 14 سوره 83 » . 21 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : تو كه اعمال رسواكننده مرتكب‌شده‌ئى خنده دندان نما مكن و در صورتى كه مرتكب كردارهاى زشت ميشوى ، از بلاى شبگير و ناگهانى ايمن مباش . 22 - امام صادق عليه السّلام فرمود : پدرم عليه السّلام ميفرمود : خدا حكم قاطع و حتمى فرموده كه نعمتى را كه به بنده‌ئى مرحمت فرموده : از او باز نگيرد ، مگر زمانى كه بنده گناهى مرتكب شود كه بسبب آن مستحق كيفر گردد . 23 - مردى از امام صادق عليه السّلام اين قول خداى عز و جل را پرسيد : « گفتند : پروردگارا ! بين سفرهاى ما دورىانداز و آنها به خود ستم كردند . . . 18 سوره 34 » حضرت فرمود : آنها مردمى بودند داراى آباديهاى بهم پيوسته و در چشم‌رس يك ديگر با نهرهاى جارى و اموال بسيار و نمايان ، سپس نعمتهاى خداى عز و جل را ناسپاسى كردند و عافيت خدا را نسبت به خود دگرگون ساختند ، خدا هم نعمت