عقيده ( مذهب تشيع ) باشد ، هر چه مردم در باره او گويند ، زيانى به او نرساند اگر چه بگويند ديوانه است ، و اگر بر سر كوهى هم باشد ، خدا را عبادت كند تا مرگش برسد . 2 - رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداى تبارك و تعالى فرمايد : اگر در روى زمين جز يك مؤمن نباشد ، به او از همه مخلوقم بىنيازى جويم و از ايمانش همدمى براى او سازم كه به هيچ كس محتاج نباشد . 3 - امام باقر عليه السّلام فرمود . كسى را كه خدا به اين امر ( تشيع ) آشنا كرد چه باك دارد از اينكه بر سر كوهى باشد و از گياه زمين بخورد تا بميرد . 4 - كليب بن معاويه گويد : شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود : براى مؤمن سزاوار نيست كه از ترس وحشت با برادر و غير برادرش مأنوس شود ، مؤمن از نظر دينش عزيز است ( يعنى عزت و شرافت دينش از هر همدمى براى او بهتر و بالاتر است ) . 5 - فضيل بن يسار گويد : خدمت امام صادق عليه السّلام رسيدم در مرضى كه ( او را لاغر و نحيف كرده بود و ) جز سرش باقى نمانده بود « 1 » ، فرمود : اى فضيل ! من بسيار ميگويم : كسى را كه خدا به اين امر ( تشيع ) آشنا كرد ، اگر بر سر كوهى باشد

--> ( 1 ) اين جمله در لغت عرب در مورد لاغرى زياد گفته مىشود .