با نشاط و با وجود ثبات و پايدارى نيكوكار است ، خويشتن‌داريش با علم است و با ملايمت زيركى دارد ، سخاوتش در راه حق است و در زمان توانگرى اقتصاد را از دست ندهد ، و در زمان نادارى خوش ظاهر و با آرايش باشد و در زمان قدرت گذشت دارد و با وجود خير خواهى مردم اطاعت خدا كند ، و در حال شهوت باز ايستد و در زمان رغبت پرهيزگارى كند و در امر جهاد حريص است و در گرفتارى نماز خواند و در سختى شكيبا باشد و در پيش‌آمدهاى سنگين باوقار است و در ناگواريها بردبار و در آسايش و نعمت سپاس‌گزار . پشت سر مردم بد نگويد و تكبر نورزد و قطع رحم ننمايد ، نه سست است و نه خشن و سنگدل ديده‌اش بر او پيشى نگيرد ( فكر نكرده به جائى ننگرد ) و شكمش او را رسوا نكند ، و آلت شهوتش بر او چيره نشود ( كه بزنا و لواط افتد ) بر مردم حسد نبرد ، سرزنشش كنند و او سرزنش نكند ، اسراف نورزد . مظلوم را يارى كند و بر مستمند ترحم نمايد ، خودش از خويش در رنج است و مردم از او در آسايش ، در عزت دنيا رغبت نكند و از ذلتش بيتابى ننمايد ، مردم مهمى دارند كه به آن رو آورده و او را مهمى است كه گرفتار كرده ( مردم بفكر دنيا و او مشغول آخرتست ) در قضاوتش نقصى ديده نشود و در رأيش سستى نباشد و در دينش تباهى و گمشده نيست ، مشورت‌كننده را رهبرى كند و كمك‌كننده [ كمك خواه ] را كمك نمايد ، و از هرزه گوئى و نادانى بگريزد . شرح - حرف « في » در 18 جمله اول روايت در بعضى ظرف لغو و در بعضى ظرف مستقر است چنان كه ترجمه نموديم و ممكن است نسبت به همه ظرف لغو باشد ، چنان كه در جمله دوم هر دو احتمال را نوشتيم . 5 - امير المؤمنين عليه السّلام بانجمنى از مردم قريش گذشت كه جامه‌هاى سفيد پوشيده بودند و