كه نيكوكار و پرهيزكار و مصلح ميان مردم باشيد ، 224 سوره 2 » فرمود : هر گاه ترا براى اصلاح ميان دو تن خواندند ، مگو سوگند خورده‌ام كه اين كار را نكنم . شرح - در تفسير آيه شريفه دو قولست : اول آنكه كلمه أَنْ تَبَرُّوا بر وجه اثبات باشد . دوم آنكه بر وجه نفى و حرف « لا » در تقدير باشد . بنا بر وجه دوم معنى آيه اينست كه خدا را مانع كارهاى خيرى كه بر آنها سوگند ياد كرده‌ايد مسازيد يعنى اگر سوگند ياد كرده‌ايد كه مثلا احسان نكنيد و ميان مردم اصلاح ننمائيد ، به اين سوگند وفادار نباشيد و هر گاه مورد احسان و اصلاحى پيش آمد انجام دهيد و كفاره سوگند را بدهيد و تفسير امام عليه السّلام مناسب اين معنى است ، ولى بنا بر وجه اول معنى آيه اينست كه : خدا را معرض سوگندهاى خود مسازيد ، يعنى همواره به خدا سوگند نخوريد تا نيكوكار و با تقوى و مصلح ميان مردم باشيد . 7 - امام صادق عليه السّلام بمعاوية بن وهب يا عمار ، راجع بامورى كه به او دستور داده بود ، فرمود از جانب من چنين و چنان بگو ، معاويه گويد : عرضكردم : فرموده شما را به آنها برسانم و خودم هم آنچه را شما فرموده‌ايد و چيزهاى ديگرى را كه نفرموده‌ايد بگويم ؟ فرمود : آرى ، مصلح دروغگو نيست ( همانا اين صلح است نه دروغ ) . باب احياء مؤمن 1 - سماعه گويد : از امام صادق عليه السّلام اين قول خداى عز و جل را پرسيدم : ( هر كه انسانى را بجز براى قصاص انسانى بكشد ، گويا همه مردم را كشته ، و هر كه او را زنده كند گويا همه مردم را زنده كرده ، 32 سوره 5 » فرمود : هر كه او را از گمراهى بسوى هدايت برد گويا او را زنده كرده