7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا مؤمن ببرادرش تحفه ميدهد ، گفتم : تحفه چيست ؟ فرمود : مانند جاى نشستن ، متكا ، خوراك ، پوشاك ، سلام . پس بهشت براى پاداش او گردن كشد ، و خداى عز و جل ببهشت وحى فرمايد كه : من طعام ترا بر اهل دنيا حرام ساختم مگر بر پيغمبر و وصى پيغمبر ، و چون روز قيامت شود ، خداى عز و جل ببهشت وحى كند كه دوستانم را در برابر تحفه‌هايشان پاداش ده ، پس غلمان و حوريانى بيرون آيند كه طبقهائى كه از مرواريد سرپوش دارد ، همواره داشته باشند . چون آنها بدوزخ و هراسش نگرند و بهشت را با آنچه در آنست مشاهده كنند ، عقلشان بپرد و نتوانند از آن طبقها بخورند ، سپس يك جارچى از زير عرش فرياد كند كه : همانا خداى عز و جل دوزخ را حرام كرده بر كسى كه از طعام بهشتش خورد ، آنگاه ايشان دست دراز كنند و بخورند ( زيرا از هراس دوزخ ايمن شوند ) . 8 - امام باقر عليه السّلام فرمود : بر مؤمن واجبست كه هفتاد گناه كبيره را بر مؤمن بپوشاند ( ولى اگر از هفتاد گذشت ، او خود پرده خويشتن دريده و احترامى براى خود باقى نگذاشته و ممكن است كلمه هفتاد را حمل بر كثرت نمود پس دريدن پرده مؤمن هيچ گاه جايز نيست ) . 9 - اسحاق بن عمار گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : اى اسحاق تا توانى بدوستانم نيكى كن ، زيرا هر مؤمنى نسبت بمؤمن ديگر احسان كند و او را يارى نمايد ، چهره ابليس را خراشيده و دلش را زخم كرده است .