خوشرفتارى با پدر و مادر 1 - ابو ولاد حناط گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم خداى عز و جل كه فرمايد : « و به پدر و مادر احسان كنيد ، 23 سوره 17 » اين احسان چيست ؟ فرمود : احسان اينست كه : با آنها نيكو معاشرت كنى و آنها را مجبور نكنى كه چيزى را كه احتياج دارند از تو بخواهند ، اگر چه بينياز باشند ( بلكه بايد اظهار نكرده وظيفه خود را انجام دهى ) مگر خداى عز و جل نميفرمايد : « هرگز به نيكى نرسيد ، مگر از آنچه دوست داريد انفاق كنيد ، 92 - سوره 3 » . سپس امام صادق عليه السّلام فرمود : و اما قول خداى عز و جل : « اگر يكى از ايشان يا هر دو آنها نزد تو به پيرى رسيدند ، به آنها اف مگو و تنديشان مكن ، 23 سوره 17 » يعنى اگر دلتنگت كردند به آنها اف مگو و اگر ترا زدند با آنها تندى مكن ، و فرمود : « و به آنها سخنى شريف و بزرگوار بگو » يعنى اگر ترا زدند بگو : خدا شما را بيامرزد اينست سخن شريف تو و فرمود : « و از روى مهربانى براى آنها جنبه افتادگى پيش آور » يعنى ديدگانت را به آنها خيره مكن ، بلكه با مهربانى و دلسوزى به آنها بنگر ، و صدايت را از صداى آنها بلندتر مكن و دستت را بالاى دست آنها مگير و بر آنها پيشى مگير . 2 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : مردى نزد پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله آمد و عرضكرد : يا رسول اللَّه ! مرا سفارشى كن ، فرمود : چيزى را به خدا شريك مساز اگر چه به آتش سوخته شوى و شكنجه بينى ، همواره