آن را به من برگرداند ، حق شكرش را ميگزارم . چيزى نگذشت كه آن را آوردند . امام فرمود : الحمد للَّه شخصى عرضكرد : قربانت مگر نفرمودى حق شكر خدا را ميگزارم ؟ فرمود : مگر نشنيدى گفتم الحمد للَّه ( يعنى با گفتن همين كلمه حق شكرگزارى خدا انجام مىشود ) . 19 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مرسوم رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله اين بود كه هر گاه امرى شادمانش ميساخت ، ميفرمود : خدا را شكر بر اين نعمت و چون پيش آمدى ميكرد كه اندوهگينش مينمود ميفرمود : خدا را شكر در هر حال . شرح - علامه مجلسى ( ره ) نقل كند كه در هر بلا و مصيبتى پنج نوع شكر است : 1 - هر مصيبتى دافع مصيبت بزرگتر از خود است ، چنانچه مردن مركوب دافع مردن خود انسانست و جاى شكرش باقى است . 2 - هر بلائى موجب كفاره گناه يا رفعت درجه مىشود پس سزاوار شكر است . 3 - مصيبت و بلاى دنيوى در برابر بلاى دينى كوچك و سبك است چنان كه مردى كور و جذامى و پيس و فلج در زمان حضرت عيسى ميگفت خدا را شكر كه مرا ببلاء بيشتر مردم گرفتار نكرد ، چون حضرت عيسى از او توضيح خواست گفت : بزرگترين بلاها بلاى كفر و بىايمانيست كه من ندارم . 4 - هر بلائى در لوح محفوظ نوشته و مقدر است و ناچار بر سر انسان خواهد آمد ، چون آمد و گذشت بايد خدا را شكر كرد . 5 - هر بلائى موجب ثواب آخرت و رفتن محبت دنيا از دلست و آن سزاوار شكر است . 20 - امام باقر عليه السّلام فرمود : چون شخص گرفتار و دردمندى را ديدى ، به نحوى كه او نشنود ( و دل شكسته نگردد ) سه بار بگو : حمد خدائى را كه مرا از آنچه ترا مبتلى ساخته معاف داشت و اگر ميخواست ميكرد ، سپس فرمود : هر كه اين را بگويد آن بلا به او نرسد .