6 - كسانى كه خدا را براى اهليت و سزاواريش عبادت ميكنند ، چنان كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمايد : و لكن وجدتك أهلا للعبادة فعبدتك ولى اين ادعا از غير خاندان امير المؤمنين عليه السّلام پذيرفته نيست ، زيرا حقيقت اين ادعا اينست كه : اگر خدا بهشت و جهنمى هم نمىآفريد ، بلكه اگر بر فرض محال فرمانبران را بدوزخ ميبرد ، آنها خدا را عبادت ميكردند ، براى اينكه سزاوار عبادتست ، چنانچه حضرت ابراهيم عليه السّلام در دنيا آتش را انتخاب كرد و بر او سرد و سلامت شد ، و اولياء ديگر خدا كشته شدن و زجر و شكنجه بدست اشرار را پذيرفتند . 7 - كسانى كه براى محبت و دوستى خدا او را عبادت كنند و اين بالاترين درجات مقربين است از اين بيان معنى جمله اخير روايت دانسته مىشود . و اما راجع ببهتر بودن نيت مؤمن از عملش و بدى نيت كافر نسبت بعملش در يكى از دوازده قول از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند كه علتش اينست كه مؤمن كارهاى خير زيادى را قصد مىكند كه بانجام آن موفق نميشود و همچنين كافر نسبت بمقاصد زشت و بدش و از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه چون عمل در معرض رياء بندگانست و نيت خالص براى خدا است ، نيت مؤمن از عملش بهتر است و خدا به نيت ثوابى دهد كه به عمل ندهد . 3 - امام صادق عليه السّلام فرمود : بنده مؤمن فقير ميگويد : پروردگارا به من ( مال و ثروت ) روزى كن تا از احسان و راههاى خير چنين و چنان كنم . ( مسجد بسازم و اطعام دهم و به بينوايان كمك كنم ) و چون خداى عز و جل بداند نيتش صادق است و راست ميگويد ، براى او همان أجر و پاداش را نويسد كه اگر انجام ميداد مينوشت ، همانا خدا وسعت بخش و كريم است . 4 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم در باره اندازه عبادتى كه چون كسى انجام دهد ، وظيفه خود را انجام داده باشد ؟ فرمود : حسن نيت بطاعت است ( چنانچه در حديث 1663 بيان شد ) . 5 - امام صادق عليه السّلام فرمود : اهل دوزخ از اين رو در دوزخ جاودان باشند كه نيت داشتند اگر در