آمرزيده شد ، اكنون مواظب باش كه در آينده چگونه باشى . 9 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : آنچه از خطبه‌هاى پيغمبر حفظ شده اينست كه فرمود : اى مردم شما نشانه‌هائى داريد ( از قرآن و سنت و عقل ) به نشانه‌هاى خود رسيد ، و شما را پايانى است ( و آن كمال استعداد و قابليت شما و رسيدن ببهشت و رضوان خداست ) بپايان خود برسيد ، همانا مؤمن در ميان دو ترس كار مىكند : ميان زمانى كه از عمرش گذشته ، و نميداند خدا با او چه مىكند ( آمرزيده است يا معاقب ) و ميان زمانى كه از عمرش باقى مانده و نميداند ، خدا در باره او چه حكم مىكند ( كى ميميرد و چه پيش آمدى برايش مىكند ) . پس بنده مؤمن بايد از خود براى خود ( يعنى بايد خود را در طاعت و عبادت به زحمت اندازد تا سودش در آخرت عايد خود او گردد ) و از دنيا براى آخرت خود كسب كند و در جوانيش پيش از سالخوردگى و در زندگيش پيش از مرگ . سوگند به آن كه جان محمد در دست اوست . كه پس از گذشت از دنيا عذر خواهى و توبه ممكن نيست و بعد از دنيا خانه‌ئى جز بهشت و دوزخ نباشد . 10 - امام صادق عليه السّلام در باره قول خداى عز و جل : « و براى آنكه از مقام پروردگارش ترسد دو بهشت است ، 46 سوره 55 » فرمود : كسى كه بداند خدا او را مىبيند و آنچه گويد ميشنود و هر كار نيك و بدى كه كند ميداند ، و همين دانستن او را از كارهاى زشت باز دارد ، كسى است كه از مقام پروردگارش ترسيده و ضمير خويش از هوس باز داشته است . 11 - امام صادق عليه السّلام ميفرمود : مؤمن مؤمن نباشد تا آنكه ترسان و اميدوار باشد ، و ترسان و