از عذابش ميترسيم ، ولى به خدا پشت كرده و بموجبات عذابش كه گناهانست رو مىآورند ) . 6 - مردى گويد به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : گروهى از دوستان شما مرتكب گناهان ميشوند و ميگويند - ما اميدواريم ، فرمود : دروغ گويند . دوست ما نيستند ، آنها مردمى باشند كه آرزوها ايشان را به اين سو و آن سو برد ، هر كه به چيزى اميدوار باشد ، در راه رسيدن به آن كار كند ، و هر كه از چيزى ترسد از آن بگريزد . 7 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا قسمتى از عبادت ترس از خداى عز و جل است ، خدا ميفرمايد « تنها بندگان دانشمند خدا از او ميترسند ، 28 سوره 35 » و نيز خداى - جل ثناؤه - فرمايد : « از مردم نترسيد و از من بترسيد ، 44 سورهء 5 » و باز خداى تبارك و تعالى - فرمايد : « هر كه از خدا پروا كند ، برايش راه نجاتى مقرر دارد ، 2 سوره 65 » و امام صادق عليه السّلام فرمود : حب جاه و شهرت در دل ترسان و بيمناك نباشد ( پس كسى كه از خدا ترسد ، حب رياست و شهرت ندارد ) . 8 - على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما فرمود : مردى با خانواده‌اش مسافرت دريا كرد ، كشتى آنها شكست و از كسانى كه در كشتى بودند ، جز زن آن مرد نجات نيافت ، او بر تخته پاره‌ئى از الواح كشتى نشست تا بيكى از جزيره‌هاى آن دريا پناهنده شد ، در آن جزيره مردى راهزن بود كه همه پرده‌هاى