كه صبر كند و از خدا راضى باشد نسبت به آنچه در باره او حكم فرمايد ، چه دوست داشته و يا ناخوش داشته باشد ، خداى عز و جل در آنچه دوست يا ناخوش دارد ، براى او حكم نكند ، جز آنچه خير او باشد . 4 - رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خداى عز و جل فرمايد : برخى از بندگان مؤمنم كسانى باشند كه امر دينشان جز با ثروتمندى و وسعت و تندرستى اصلاح نشود ، آنها را با ثروت و وسعت و تندرستى مىآزمايم تا امر دينشان اصلاح شود . و برخى از بندگان مؤمنم كسانى باشند كه امر دينشان جز با فقر و تهيدستى و ناتندرستى اصلاح نشود ، آنها را با فقر و تهيدستى و ناتندرستى مىآزمايم تا امر دينشان اصلاح شود . من به آنچه امر دين بندگان مؤمنم را اصلاح كند داناترم . و برخى از بندگانم كسى است كه در عبادتم كوشش كند و از خواب و بستر با لذت خود برخيزد و در شبها براى خاطر من نماز شب خواند و خود را در راه عبادتم به زحمت اندازد ، من يك شب و دو شب او را بچرت اندازم ، براى نظر لطفى كه نسبت به او دارم و ميخواهم باقيش دارم ، پس او تا صبح ميخوابد ، سپس برميخيزد و خود را مبغوض دارد و سرزنش مىكند ( كه چرا امشب از عبادت محروم شدم ) در صورتى كه اگر او را واگذارم تا هر چه خواهد عبادتم كند ، از آن راه او را خود بينى فرا گيرد و همان خود بينى او را نسبت باعمالش فريفته سازد و حالتى به او دست دهد كه هلاك دينش در آن باشد ، به جهت عجب باعمال و از خود راضى بودنش ، تا آنجا كه گمان كند بر همه عابدان برترى گرفته و در عبادت از حد تقصير در گذشته