برخاسته‌اند ! و اين لطف بزرگى است ! اينان مشتى تبهكار منافقند كه نزد ما نامطمئن و نسبت به اسلام خطرناك بودند ، بخشى از اين امت را فريفتند و دلهاشان را سرشار از فتنه دوستى كردند و در سرهاشان هوى و هوس باطل انداختند ، عليه ما جنگ برپا داشتند و سخت كوشيدند تا نور خدا را خاموش كنند كه خدا نورش را به پايان رساند هر چند كه كافران آن را ناخوش دارند » . سپس در تحريك ياران عليه آنان فرمود : « اينان بدون دريافت پرتاب نيزه‌هاى پى در پى كه قلب‌ها را بدراند و ضربه‌هاى پياپى شمشير كه فرق را بشكافد و بينىها و استخوانها را ببرد و مچ‌ها را بپراند و چهره‌هاشان با عمود آهنين كوبيده شود تا كه پيشانىهاشان بر سينه و چانه و گردن‌هاشان پخش گردد ، دست از موضع باطل‌شان برندارند . كجايند دين داران و كجايند پاداش‌جويان ؟ » در اين هنگام گروهى حدود چهار هزار نفر به حضرتش لبيك گفتند . حضرت ، محمد بن حنفيّه را فراخواند و فرمود : پسرم ! در پيشاپيش اين گروه با نرمش و وقار لازم به پيش برو تا آنجا كه نيزه‌ها سينه‌هاشان را نشانه روند و در همان نقطه بمان تا دستورم به تو برسد . ابن حنفيّه چنين كرد . على عليه السّلام همين تعداد را آماده كرد و هنگامى كه محمد بن حنفيه به دشمن نزديك شد و پرتاب نيزه‌ها را در سينه‌هاشان آغاز كرد ، حضرت به كسانى كه آماده كرده بود دستور داد به همراه دسته اوّل بر دشمن بتازند و سخت بر آنان تاختند . محمد بن حنفيه و همراهانش از روبرو به دشمن حمله كردند و آنان را از مواضع‌شان دور ساختند و همه‌شان را كشتند . * * * اين گزارش در منابع زير نيز آمده است : نصر بن مزاحم / صفين 391 . + طبرى / تاريخ 4 / 31 . + مسعودى / مروج 2 / 388 . + ابن اعثم / الفتوح 3 / 253 . * *