« ولايت او مانند ولايت من است ؛ هر كه را من سزاوارتر به خودش از او هستم ، على سزاوارتر از خودش به او است . » و خداوند اين آيه را نازل فرمود : امروز كامل كردم براى شما دين‌تان را و نعمتم را بر شما تمام كردم و خشنودم كه اسلام دين شما است . « 1 » سلمان فارسى گفت : اى رسول خدا ! آيا اين آيات مخصوص على نازل شده است ؟ فرمود : « در خصوص او و اوصيايم تا روز قيامت » سپس فرمود : « اى سلمان ! تو و هر كس ديگر كه حاضر است به اين حقيقت گواه باشيد و بايد كه حاضران به غايبان برسانند » . سلمان فارسى گفت : اى رسول خدا ! اوصياء خويش را براى ما بيان نما ! فرمود : « برادرم ، وزيرم ، وصيّم ، وارثم و جانشينم در ميان امّتم و ولىّ هر مؤمنى پس از من على و يازده امام از فرزندانش ، نخستين‌شان فرزندم حسن سپس حسين ، سپس نه نفر از فرزندان حسين يكى پس از ديگرى ، قرآن با آنان است و آنان با قرآن از قرآن جدا نشوند و قرآن از آنان جدا نشود تا كه در كنار حوض بر من درآيند » . در اينجا ، دوازده نفر از مجاهدان بدر برخاستند و گفتند : گواهى مىدهيم كه ما اين سخنان را آن گونه كه گفتى بدون يك حرف كم و زياد از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم شنيديم و رسول خدا ما را بر آن گواه گرفت . بقيّهء آن هفتاد مجاهد بدرى گفتند : حقّا كه ما آن سخنان را شنيده‌ايم ولى همه‌اش را به خاطر نسپرده‌ايم و اين دوازده نفر برگزيدگان و بزرگان ما هستند . على عليه السّلام فرمود : راست گفتيد : اين طور نيست كه همهء مردم يكسان به خاطر سپرند ، برخىشان از برخى ديگر با حافظه‌ترند . از ميان آن دوازده نفر ، چهار نفر عبارت بودند از ابو هيثم بن تيهان و ابو ايّوب انصارى و عمّار بن ياسر و خزيمة بن ثابت ذو شهادتين كه خداى رحمت‌شان كند ، برخاستند و گفتند : گواهى دهيم كه آن سخنان را از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم شنيديم و همه‌اش را به خاطر سپرديم و حتى يادمان هست كه حضرتش در آن روز در حالى كه

--> ( 1 ) قرآن 6 / 3 .