فرمود : آرى ! و جداى از آن ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم در هنگام بيماريش به راز ، كليد هزار در از دانش را به من داد كه در هر درى هزار در گشوده مىشود و اگر امت پس از درگذشت پيامبر مرا پيروى و فرمانبرى مىكردند تا قيامت در آسايش و رفاه بسر مىبردند . اى طلحه ! آيا تو خودت شاهد نبودى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم استخوان كتفى خواست تا در آن چيزى بنويسد كه امت گمراه و دچار اختلاف نشود ، و رفيقت گفت آنچه گفت كه : پيامبر خدا هذيان مىگويد ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم خشمگين شد و آن مطلب را نفرمود ؟ طلحه گفت : آرى ! آن جريان را شاهد بودم . فرمود : وقتى شماها از محضر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم بيرون رفتيد ، حضرتش مرا از آنچه مىخواست بنويسد با خبر ساخت و در نظر داشت كه مردم را بر آنچه مىنويسد گواه بگيرد ، جبرئيل حضرتش را با خبر ساخت كه : « در علم خداوند است كه اين امت دچار اختلاف و پراكندگى خواهد شد » سپس ورقه‌اى خواست و آنچه را مىخواست بر استخوان كتف بنويسد به من املا فرمود و سه نفر را بر آن گواه گرفت ؛ سلمان ، ابو ذر و مقداد را ، و هر يك از ائمه هدى را كه خداوند تا قيامت به اطاعت‌شان امر كرده نام برد ، مرا اوّل‌شان ناميد ، سپس اين پسرم حسن را و سپس حسين را و سپس نه نفر از فرزندان پسرم حسين را ، اى ابو ذر و اى مقداد ! اين گونه بود ؟ آن دو برخاستند و گفتند : ما گواهيم كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم چنين فرمود . طلحه گفت : به خدا سوگند از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم شنيدم كه در بارهء ابو ذر مىفرمود : « در زير آسمان و روى زمين راستگوتر و پرهيزكارتر از ابو ذر نزد خداوند وجود ندارد » و من گواهى مىدهم كه مقداد و ابو ذر جز به حق گواهى ندهند و تو خود نزد من از آن دو ، راستگوتر و پرهيزكارترى . سپس على عليه السّلام رو كرد به طلحة و فرمود : اى طلحة از خدا بترس ! و تو اى زبير و تو اى سعد و تو اى ابن عوف از خداوند بترسيد و خشنوديش را بخواهيد و آنچه را كه نزد پروردگار است برگزينيد و در راه خدا از سرزنش سرزنش‌كننده‌اى نترسيد .