پسرش حسن و حسين عليهما السّلام را گرفت و به خانهء يكايك اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم درآمد و آنان را در مورد حق خويش به خداى سوگند داد و به يارى خويش فراخواند . هيچ كس از آنان جز ما چهار نفر ، پاسخش نداد . ما چهار نفر سرهامان را تراشيديم و يارى خويش را نثارش كرديم . زبير در يارى آن حضرت از همهء ما جدّىتر بود . * * * چون على عليه السّلام ديد كه مردم او را رها كردند و از ياريش دست برداشتند و در پيروى و همراهى ابو بكر و بزرگداشت او يك صدا شدند ، در خانه‌اش نشست . عمر به ابو بكر گفت : چه چيز تو را باز مىدارد كه دنبالش فرستى تا بيايد و بيعت كند ، هيچ كس نمانده كه بيعت نكرده باشد به جز او و آن چهار نفر . ابو بكر دل نرم‌تر و مهربان‌تر و زيرك‌تر و عميق‌تر از عمر بود و عمر خشن‌تر و سخت‌گيرتر و جفاكارتر بود ابو بكر گفت : چه كسى را دنبالش فرستيم ؟ عمر گفت : قنفذ « 1 » را دنبالش مىفرستيم ، او مردى خشن و سخت‌گير و درشت‌خو است ، از آزادشدگان مكه ( الطلقاء ) است ، از افراد قبيلهء بنو عدى بن كعب مىباشد . عمر او را به سوى على عليه السّلام فرستاد و با وى يارانى همراه كرد . قنفذ رفت و از على عليه السّلام اجازه ورود خواست . على به آنان اجازه نداد . ياران قنفذ نزد ابو بكر و عمر كه در مسجد نشسته و مردم پيرامونشان بودند ، برگشتند و گفتند : به ما اجازه ورود

--> ( 1 ) قنفذ ، غلامى بدوى و خشن از بنو عدى بن كعب ، از مشركان آزادشدهء فتح مكّه ، پسر عموى عمر بن خطاب ، سر دسته گارد ضربتى كودتا ، همو بود كه با تازيانه بر فاطمه عليها السّلام نواخت و امام على عليه السّلام را به ريسمان پيچيد و سخت بر زمين كشيد . از كارگزاران دولت كودتا ، در دورهء عمر هر چه خواست كرد و ثروتى هنگفت انباشت و خليفه از او حساب نمىخواست . در ميان فهرست باند عثمان ، عبد اللَّه بن قنفذ را مىيابيم كه رئيس پليس عثمان است ، و او بايد كه پسر همين قنفذ باشد . ن . ك : يعقوبى 2 / 158 - 173 .